Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Roodstaartbladspeurder
Roodstaartbladspeurder | Anabacerthia ruficaudata
Rufous-tailed Foliage-Gleaner | Limpiafronda colirrufa | Limpa-folha-de-cauda-ruiva
De roodstaartbladspeurder is de laaglandvertegenwoordiger van het geslacht Anabacerthia en leeft in het regenwoud van het Amazonegebied en de Guyana's. Hij foerageert hoog in de kronen en subkronen, vaak in gemengde groepen met tangares en andere ovenvogels. Zijn gelige keel en roodbruine staart onderscheiden hem van de meeste andere bladspeurders van het kronendak.
Geluid
De zang is een luide, staccato reeks van tot 25 korte tonen, te-te-te-te; daarnaast een meer gevarieerde reeks wt-pt-pt en d-d-d. De roep is een droge, zeer korte ratel.
Opname: Paul Coopmans — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–17 cm, met een vrij korte, rechte snavel. Kruin en rug zijn olijfbruin, de staart is helder roodbruin, de stuit niet. Een okergele oogring en een smalle geelachtige wenkbrauwstreep tekenen de kop; keel en mondstreek zijn geelachtig. Borst en buik zijn vaal geelbruin met vage olijfkleurige strepen. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben een okerkleuriger wenkbrauw, bruinere bovendelen en donkerder onderdelen.
Verwarringssoorten
De roodstuitbladspeurder Neophilydor erythrocercum heeft behalve een roodbruine staart ook een roodbruine stuit en okerkleuriger onderdelen. De kaneelstuitbladspeurder Philydor pyrrhodes heeft kaneelkleurige onderdelen, stuit en staart en donkere vleugels, en leeft laag in palmen en ondergroei. De roodvleugelbladspeurder Dendroma erythroptera heeft roodbruine vleugels en een okerkleurig gezicht. De bergbladspeurder Anabacerthia striaticollis heeft een witachtige keel en leeft hoger in de Andes.
Leefgebied
Groenblijvend regenwoud op terra firme, plaatselijk ook hoog várzeabos, meestal onder 850 m en in de voetheuvels iets hoger. Zoekt in de kronen en subkronen in dode bladeren, epifyten en op takken naar insecten en andere geleedpotigen. Over het nest en de broedbiologie is vrijwel niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het zuidoosten. Ecuador: in het noordoostelijke laagland. Peru: in het Amazonelaagland van het oosten en zuidoosten. Bolivia: in het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, Guyana en Suriname en in het Amazonegebied en het noordoosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde kroongroepen in terra firme-bos, het best vanaf een uitkijktoren of kroonpad. Let op een olijfbruine bladspeurder met een gelige keel en een roodbruine staart die dode bladeren aan de takken afzoekt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied, maar is afhankelijk van ongestoord hoog bos en verdwijnt bij ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Anabacerthia ruficaudata | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1838) (GBIF: Philydor ruficaudatum)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1838 als Anabates ruficaudatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anabacerthia werd in 1841 ingevoerd door De Lafresnaye. De geslachtsnaam is een samentrekking van de geslachtsnamen Anabates (bladspeurders) en Certhia (boomkruipers). De soortnaam komt van Latijn rufus, 'roodbruin', en cauda, 'staart', naar de roodbruine staart. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yuracarés-gebied, Bolivia.