Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Bergbladspeurder
Bergbladspeurder | Anabacerthia striaticollis
Montane Foliage-Gleaner | Limpiafronda montana | Limpa-folha-montano
De bergbladspeurder is een van de talrijkste bladspeurders van de Andeshellingen, van Venezuela tot Bolivia. Met zijn witachtige bril en keel en roodbruine staart is hij een vast lid van de gemengde groepen in het bergbos. Hij werkt acrobatisch door dode bladeren, mos en epifyten in de middelste en hogere etages.
Geluid
Een droge, snelle ratelende reeks, tsji-tsji-tsjrrrr, en scherpe, droge roepen, tsjek, vaak herhaald terwijl de vogel met een groep meetrekt.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–17 cm, met een vrij korte, rechte snavel waarvan de ondersnavel licht is. De kruin is grijsbruin met vage strepen; een witachtige tot lichtgele oogring en wenkbrauwstreep achter het oog staan tegen een donkere oogstreep, de wangen zijn fijn gestreept. De bovendelen zijn olijfbruin, de staart is roodbruin. De keel is witachtig; de borst is olijfbruin met vage lichte strepen, de buik bleker. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De schubkeelbladspeurder Anabacerthia variegaticeps heeft een okergele, fijn geschubde keel en een okergele bril, en leeft aan de Pacifische kant. De roodstaartbladspeurder Anabacerthia ruficaudata heeft een gelere keel en onderdelen en leeft in het laagland. De gestreepte bladspeurder Syndactyla subalaris is groter en donkerder, met lichte strepen op de rug. De geelbrauwbladspeurder Syndactyla rufosuperciliata is groter, met een langere snavel, een geschubde borst en een okergele wenkbrauw, en zoekt lager in de ondergroei.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud en bosranden, meestal tussen 900 en 2500 m. Foerageert in de middelste etage en de kronen, waar hij mos, bromelia's, dode bladeren en takken afzoekt naar insecten en spinnen. Het nest ligt in een holte in een boom of in een aarden wand.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in alle drie de Andesketens, de Serranía de Perijá en de Sierra Nevada de Santa Marta. Ecuador: op de oostflank van de Andes. Peru: langs de oostflank over vrijwel de hele lengte van het land. Bolivia: in de Yungas van La Paz en Cochabamba tot in het westen van Santa Cruz. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes en kustgebergten van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen langs wegen en paden door nevelwoud op de oostflank; de soort is vaak een van de eerste bladspeurders in zo'n groep. Let op de witachtige bril en keel en de roodbruine staart.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijd verspreid en algemeen, en houdt ook stand in bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Anabacerthia striaticollis | de Lafresnaye, 1840
De Lafresnaye beschreef de soort in 1840 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Anabacerthia werd in 1841 ingevoerd door De Lafresnaye. De geslachtsnaam is een samentrekking van de geslachtsnamen Anabates (bladspeurders) en Certhia (boomkruipers). De soortnaam komt van Latijn striatus, 'gestreept', en collum, 'hals', naar de gestreepte keel en hals. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.