Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Schubkeelbladspeurder
Schubkeelbladspeurder | Anabacerthia variegaticeps
Scaly-throated Foliage-Gleaner | Breñero cejudo | Limpa-folha-de-garganta-escamada
De schubkeelbladspeurder is een kleine, olijfbruine bladspeurder met een okergele bril van oogring en wenkbrauwstreep. In het gidsgebied leeft hij alleen aan de Pacifische kant van de Andes in Colombia en Ecuador, meestal lager dan de nauw verwante bergbladspeurder. Hij is een vast lid van gemengde foerageergroepen in vochtig bergbos.
Geluid
Scherpe, droge enkele roepen, tsjek, en een snelle, droge ratel of reeks harde tonen, vooral te horen in gemengde groepen.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een vrij korte, rechte snavel waarvan de ondersnavel lichter is. De kruin is grijzig tot donker olijfbruin en steekt af tegen een brede okergele oogring en een wenkbrauwstreep achter het oog. De bovendelen zijn olijfbruin, de staart is roodbruin. De keel is okergeel met fijne donkere schubjes; borst en buik zijn olijfbruin, met vage lichte strepen op de borst. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De bergbladspeurder Anabacerthia striaticollis heeft een witachtige keel zonder schubben en een wittere bril, en leeft in het gidsgebied vooral op de oostflank. De gestreepte bladspeurder Syndactyla subalaris is groter en donkerder, met lichte streepjes op rug en borst, en zoekt lager in de begroeiing. De geelkapbladspeurder Dendroma rufa is groter, met een okerkleurig voorhoofd en gezicht en roodbruine vleugels.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud en bosranden, vooral tussen 600 en 2000 m. Foerageert in de middelste en hogere etages, waar hij zich in mos, epifyten en hangende dode bladeren werkt op zoek naar insecten en spinnen. Het nest ligt in een holte in een boom of in een aarden wand.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in de Westelijke Andes en op de Pacifische flank. Ecuador: op de westflank van de Andes en in de kustheuvels, zuidwaarts tot El Oro en Loja. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Mexico en in Midden-Amerika tot in Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen in nevelwoud aan de Pacifische flank van Colombia en Ecuador. Let op een olijfbruine vogel die zich half ondersteboven in mosklompen en epifyten werkt, en op de okergele bril.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is afhankelijk van vochtig bos en verdwijnt bij ontbossing, maar komt ook voor in oudere secundaire bossen en bosranden.
Wetenschappelijke naam
Anabacerthia variegaticeps | (Sclater, 1857)
Sclater beschreef de soort in 1857 als Anabazenops variegaticeps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anabacerthia werd in 1841 ingevoerd door De Lafresnaye. De geslachtsnaam is een samentrekking van de geslachtsnamen Anabates (bladspeurders) en Certhia (boomkruipers). De soortnaam komt van Latijn variegatus, 'bont', en -ceps, '-kop', naar de bonte kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Córdoba, Veracruz, Mexico.