Alle soorten › Glansvogelachtigen › Baardkoekoeken › Geelkintrappist
Geelkintrappist | Nonnula sclateri
Fulvous-chinned Nunlet | Monjilla de Sclater | Freirinha-amarelada
De geelkintrappist is een kleine, bruine baardkoekoek uit het zuidwesten van het Amazonebekken, met een donkergrijze wang, een roodbruine borst en een smalle rode oogring. Hij leeft in de onderste lagen van het laaglandbos en is vooral bekend van zijn zwakke, miauwende zang. Over zijn leefwijze en broedbiologie is weinig bekend.
Geluid
Een zwakke reeks dunne, miauwende fluittonen.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, met een dunne, licht gebogen snavel: de bovensnavel zwart, de ondersnavel grijs. De bovendelen, vleugels en staart zijn dofbruin. De wang is donkergrijs en de teugel roodbruin; rond het donkere oog ligt een smalle, koraalrode tot paarsrode oogring. De kin is licht roestgeel en gaat over in roodbruin op keel en borst; de flanken zijn dof geelbruin en het midden van de buik is witachtig. De seksen zijn gelijk; vrouwtjes zijn gemiddeld iets zwaarder.
Verwarringssoorten
De zuidelijke grijswangtrappist Nonnula ruficapilla heeft een duidelijke kastanjebruine kruin, een grijze nek en helderder oranjerode borst. De roodborsttrappist Nonnula rubecula heeft een witte oogring en witte teugelstreep in plaats van een rode oogring; de verspreidingsgebieden raken elkaar in het gidsgebied nauwelijks. De kleine trappist Micromonacha lanceolata heeft een witte bles en wit gestreepte onderdelen.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, vooral de ondergroei van terra-firmebos; ook langs de randen van várzea. Zelden boven 300 m. Jaagt vanaf een lage zitplaats op insecten. Het nest is niet met zekerheid beschreven; verwante soorten maken een ondiepe, overdekte kuil op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in het oosten en zuidoosten, ten zuiden van de Amazone. In Bolivia in het noorden. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuidwesten van Brazilië, oostelijk tot de Madeira.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in terra-firmebos in het zuidoosten van Peru en het noorden van Bolivia naar de dunne, miauwende reeks en zoek de ondergroei op ooghoogte af.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied neemt plaatselijk af door ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Nonnula sclateri | Hellmayr, 1907
Hellmayr beschreef de soort in 1907 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Nonnula werd in 1854 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam is een verkleinwoord van laat-Latijn nonna, 'non': 'nonnetje'. De soortnaam sclateri eert Philip Lutley Sclater (1829–1913), Engels ornitholoog, die het geslacht Nonnula beschreef. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Humaitá (Rio Madeira), Amazonas, Brazilië.