Alle soorten › Glansvogelachtigen › Baardkoekoeken › Roodborsttrappist
Roodborsttrappist | Nonnula rubecula
Rusty-breasted Nunlet | Monjilla macurú | Macuru
De roodborsttrappist is een kleine, bruine baardkoekoek met een roestkleurige borst en een witte oogring. Hij zit lang roerloos in de middelste etage van het laaglandbos en laat zich vooral horen door een reeks klagende fluittonen. In het gidsgebied leeft hij alleen in het noordwesten van het Amazonebekken; het grootste deel van zijn verspreiding ligt verder oostelijk in Zuid-Amerika.
Geluid
Een miauwende reeks van tot ongeveer twintig fluittonen, wie-iep wie-iep wie-iep, die in hoogte en sterkte toeneemt. Zingt niet vaak.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, met een dunne, licht gebogen, donkere snavel en een vrij lange staart. De bovendelen zijn effen grijsbruin, de kruin iets grijzer. Een witachtige streep over de teugel sluit aan op een smalle witte oogring. Keel en borst zijn roestbruin tot kaneelkleurig, de flanken bruiner en het midden van de buik witachtig. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels lijken op de volwassen vogels.
Verwarringssoorten
De bruine trappist Nonnula brunnea is van onder vrijwel geheel warm roodbruin, met een geelbruine streep van snavel tot oog en zonder witte oogring. De zuidelijke grijswangtrappist Nonnula ruficapilla heeft een kastanjebruine kruin, een grijs gezicht en een kale rode oogring. De kleine trappist Micromonacha lanceolata is kleiner en korter gestaart, met een witte bles en witte onderdelen met zwarte strepen.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos op terra firme en in várzea, ook ouder secundair bos en bosranden; mijdt igapó. In het gidsgebied in het laagland, meestal onder 500 m. Zit in de middelste etage lange tijd stil op een tak en vangt insecten met korte vluchten naar bladeren en takken. Het nest is een ondiepe kuil op een hellende bodem, overdekt met twijgen en bladeren; meestal vier eieren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Amazonelaagland in het zuidoosten. In Ecuador zeer plaatselijk in het noordoosten. In Peru in het noordoosten. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en grote delen van Brazilië, zuidelijk tot in Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de ochtend in terra-firmebos naar de oplopende reeks fluittonen en zoek daarna de middelste etage rustig af; de vogel zit vaak stil en wordt zichtbaar zodra hij naar een prooi vliegt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand gaat vermoedelijk langzaam achteruit door ontbossing, maar het verspreidingsgebied is groot.
Wetenschappelijke naam
Nonnula rubecula | (Spix, 1824)
Spix beschreef de soort in 1824 als Bucco rubecula; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nonnula werd in 1854 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam is een verkleinwoord van laat-Latijn nonna, 'non': 'nonnetje'. De soortnaam rubecula is een verkleinwoord van Latijn ruber, 'rood': 'roodje', naar de roestrode borst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Malhada (Rio São Francisco), Bahia, Brazilië.