Alle soorten › Glansvogelachtigen › Baardkoekoeken › Geelsnaveltrappist
Geelsnaveltrappist | Monasa flavirostris
Yellow-billed Nunbird | Monja piquiamarilla | Chora-chuva-de-bico-amarelo
De geelsnaveltrappist is de kleinste trappist van het gidsgebied, zwart met een gele snavel en witte schouders. Hij zit hoger dan de andere trappisten, vaak in het bovenste bladerdak en aan bosranden. Hij leeft in paren of kleine groepjes in het westen van het Amazonegebied.
Geluid
Luide, rollende koren, zoals bij andere trappisten maar meestal korter; daarnaast losse, fluitende roepen.
Opname: Mauricio Cuellar Ramirez (@Birding.travel) — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24–25 cm, met een lange staart en een licht gebogen, helder gele snavel. Het verenkleed is zwart tot donker leigrijs. Op de kleine vleugeldekveren ligt een witte vlek, die als witte schouder zichtbaar is, en de vleugelbocht is wit. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer en bruiner, met een minder gele snavel.
Verwarringssoorten
De zwartvoorhoofdtrappist Monasa nigrifrons en de witvoorhoofdtrappist Monasa morphoeus zijn groter, met een rode snavel en zonder witte schouder. De zwarte trappist Monasa atra heeft witte schouders en een rode snavel en leeft ver in het noordoosten.
Leefgebied
Bosranden, secundair bos, várzea- en terra-firmebos, open plekken met hoge bomen en de lagere voetheuvels, van het laagland tot ongeveer 1300 m. Zit vaak hoog op een open tak en vangt grote insecten in de vlucht of van bladeren en takken. Het nest ligt aan het eind van een gang in de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het zuidoosten, in het Amazonegebied. In Ecuador in het oostelijke laagland en de uitlopers. In Peru in het Amazonelaagland en de uitlopers van de oostflank, naar het zuiden toe minder. In Bolivia alleen in het uiterste noordwesten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs bosranden, rivieren en wegen in het laagland en de lagere uitlopers; kijk naar zwarte vogels met een gele snavel hoog op open takken.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Monasa flavirostris | Strickland, 1850
Strickland beschreef de soort in 1850 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Monasa werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks monas, 'eenzaam'. De soortnaam komt van Latijn flavus, 'geel', en rostrum, 'snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.