Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Geelkoptangare
Geelkoptangare | Tangara xanthocephala
Saffron-crowned Tanager | Tangara coroniazafrán | Saíra-de-coroa-açafrão
De geelkoptangare is een tangare van het bergbos van de Andes met een saffraangele kop, een klein zwart masker en een opaalblauwgroen lichaam. Hij hoort bij de vaste soorten van gemengde groepen op de middelste hoogten, van Colombia tot Bolivia, en komt geregeld naar vruchtdragende bomen aan bosranden.
Geluid
Hoge, dunne tsit- en tsiet-roepjes, vaak in gemengde groepen; de zang is een korte reeks hoge, droge tonen.
Opname: Carlos Delgado JUMABITA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een korte, zwarte snavel. Kop en achterhals zijn helder saffraangeel, het voorhoofd, de teugel en de kin zijn zwart en vormen een klein masker. De achterhals heeft een smalle zwarte band. De rug is opaalgroen met zwarte strepen, de stuit glanzend blauwgroen. De onderdelen zijn opaalblauw tot blauwgroen, het midden van de buik en de onderstaartdekveren lichter okerkleurig. Vleugels en staart zijn zwart met blauwgroene randen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een groenige kop.
Verwarringssoorten
De goudoortangare Tangara chrysotis heeft een zwarte streep langs de keel, een goudgroene kruin, een goudoranje oorvlek en een kaneelbruine buik, en leeft lager. De vuurmaskertangare Tangara parzudakii is groter, met een rood en goudgeel gezicht, een zwarte keel en een zwarte rug. De goudtangare Tangara arthus is geheel goudgeel met een zwarte oorvlek, zonder blauwgroen lichaam.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud, bosranden, secundair bos en bomen in half open terrein, ruwweg tussen 1200 en 2700 m, het meest tussen 1500 en 2400 m. Eet veel kleine vruchten en bessen en zoekt insecten op takken en tussen mos, in de middenlaag en het kronendak. Het nest is een kom in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru op de oostflank van noord tot zuid. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk bij vruchtdragende bomen en in gemengde groepen langs bosranden en wegen in het nevelwoud, bijvoorbeeld rond Mindo en bij San Isidro in Ecuador of langs de weg naar Manu in Peru.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen en wijdverbreid; verdraagt bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Tangara xanthocephala | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als C[allospiza] xanthocephala; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam komt van Grieks xanthos, 'geel', en kephalē, 'kop', naar de gele kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Vitoc, Junín, Peru.