Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Goudoortangare
Goudoortangare | Tangara chrysotis
Golden-eared Tanager | Tangara orejidorada | Saíra-de-orelha-dourada
De goudoortangare is een tangare van het lagere bergbos aan de oostflank van de Andes, van Colombia tot Bolivia. Hij combineert een goudoranje oorvlek en wenkbrauw met een zwart masker, een groen gestreepte rug en een kaneelbruin midden van de buik. Hij leeft hoog in het kronendak en is in het grootste deel van zijn verspreidingsgebied vrij schaars.
Geluid
Hoge, dunne tsit-roepjes, vaak in gemengde groepen; een opvallende zang is niet beschreven.
Opname: Mauricio Cuéllar Ramírez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een korte, zwarte snavel. De kruin is glanzend goudgroen, het voorhoofd en een streep door het oog en langs de keel zijn zwart. Wenkbrauw en oorvlek zijn helder goudoranje. De rug is zwart met glanzend goudgroene strepen; de stuit is groen. Keel en borst zijn glanzend goudgroen tot opaalgroen, het midden van de buik en de onderstaartdekveren zijn kaneelbruin tot kastanjebruin. Vleugels en staart zijn zwart met groene randen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer en groener.
Verwarringssoorten
De geelkoptangare Tangara xanthocephala heeft een egaal saffraangele kop zonder zwarte streep langs de keel, een blauwgroen lichaam en geen kaneelbruine buik, en leeft meestal hoger. De vuurmaskertangare Tangara parzudakii heeft een rood en goudgeel gezicht, een zwarte keel en een zwarte rug. De goudtangare Tangara arthus is vrijwel geheel goudgeel met een zwarte oorvlek.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig lager bergregenwoud en voetheuvelbos aan de oostflank, ruwweg tussen 1000 en 2200 m. Zoekt in het kronendak langs met mos begroeide takken naar insecten en eet kleine vruchten, meestal in gemengde groepen met andere tangaren. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen op de oostflank van de Oostelijke Cordillera in het zuiden. In Ecuador op de oostflank van de Andes. In Peru op de oostflank van noord tot zuid. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen langs wegen door het lagere bergbos aan de oostflank, bijvoorbeeld bij Wild Sumaco in Ecuador of in het lagere deel van de weg naar Manu in Peru; let op vogels hoog in de kronen met een goudoranje oorvlek.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij schaars en plaatselijk; afhankelijk van aaneengesloten bergbos aan de oostflank, dat plaatselijk wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Tangara chrysotis | (Du Bus de Gisignies, B-AL, 1846)
Du Bus de Gisignies, B-AL beschreef de soort in 1846 als Calliste chrysotis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam komt van Grieks khrusos, 'goud', en ous (ōtos), 'oor', naar de goudkleurige oorstreek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.