Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Geelsnavelgors
Geelsnavelgors | Arremon flavirostris
Saffron-billed Sparrow | Cerquero piquiamarillo | Tico-tico-de-bico-amarelo
De geelsnavelgors is een gors met een zwart-wit gestreepte kop en een oranjegele snavel van droog bos en galerijbos in het binnenland van Zuid-Amerika. In het gidsgebied komt hij alleen in het oosten van Bolivia voor. Sinds de afsplitsing van de wenkbrauwgeelsnavelgors van de Andesvoetheuvels omvat de soort de vogels van de Chaco, de cerrado en het Atlantisch Woud.
Geluid
De zang begint met een korte inleiding, gevolgd door een reeks herhaalde, hoge, doordringende tonen, ongeveer tsie-tsie tsiep-tsiep-tsiep-tsiep. De roep is een scherp tsiet.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een kegelvormige, oranjegele snavel. De kop is zwart, met een smalle grijze middenkruinstreep en een witte wenkbrauwstreep die achter het oog begint. Nek en zijhals zijn grijs; de rug is bij de vogels van Bolivia grijs tot grijsachtig olijf, de vleugels olijfgroen, met geel bij de vleugelbocht. De onderdelen zijn wit, met een zwarte borstband en grijze flanken. Het vrouwtje is doffer, met geelbruine flanken. Jongen zijn bruiner, met een vager koppatroon en een donkerdere snavel.
Verwarringssoorten
De wenkbrauwgeelsnavelgors Arremon dorbignii leeft in de Andesvoetheuvels van Bolivia; hij heeft een olijfgroene rug, een langere wenkbrauwstreep die al vóór het oog begint en een smallere borstband, en zingt gevarieerder. De olijfruggors Arremon taciturnus heeft een zwarte snavel en leeft in vochtig laaglandbos. De roodkraaggors Zonotrichia capensis heeft een roodbruine nekband en een gestreepte rug.
Leefgebied
Ondergroei van halfgroenblijvend en droog bos, galerijbos langs rivieren en struikgewas aan bosranden, in het laagland tot ongeveer 1000 m. Zoekt op de grond tussen afgevallen bladeren naar insecten en zaden. Het nest is een overdekt bouwsel op of vlak boven de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in het oostelijke laagland, vooral in Santa Cruz, in het Chiquitano-droogbos en in galerijbossen van de Chaco; misschien ook in het zuiden van Beni en het oosten van Chuquisaca en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het binnenland en het zuidoosten van Brazilië, in Paraguay en in het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de ondergroei van droogbos en galerijbos in de omgeving van Santa Cruz en in de Chiquitania. Luister naar de reeks doordringende tonen en kijk laag in dicht struikgewas langs bospaden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot; plaatselijk gaat leefgebied verloren door ontbossing voor landbouw en veeteelt in het oosten van Bolivia.
Wetenschappelijke naam
Arremon flavirostris | Swainson, 1838
Swainson beschreef de soort in 1838 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Arremon werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks arrhēmōn, 'zwijgend, zonder spraak'. De soortnaam komt van Latijn flavus, 'geel', en rostrum, 'snavel': 'met gele snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Binnenland van Bahia, Brazilië.