Alle soorten › Glansvogelachtigen › Baardkoekoeken › Gekraagde baardkoekoek
Gekraagde baardkoekoek | Bucco capensis
Collared Puffbird | Buco collarejo | Rapazinho-de-colar
De gekraagde baardkoekoek is een roodbruine baardkoekoek met een oranje snavel, die in de middenlaag van hoog Amazonebos leeft. Hij zit lang stil en wordt daardoor weinig waargenomen, ondanks het grote verspreidingsgebied. De zwarte halsband en de oranje snavel maken hem binnen de familie eenduidig herkenbaar.
Geluid
Een ritmische reeks tweelettergrepige, zachte, wat nasale fluittonen, als kwa-wil, kwa-wil, vaak lang volgehouden; paren zingen soms in duet.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–20 cm, met een grote kop, een zware, helder oranje snavel en een vrij korte staart. Kop en bovendelen zijn roodbruin met fijne zwarte bandering, de kruin en staart het meest. Een smalle oranjebruine band loopt over de achterhals, met daaronder een zwarte halsband die zich voortzet als brede zwarte borstband. De keel is wit, de rest van de onderdelen is bleek geelbruin tot wit. De iris is oranje. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodnekbaardkoekoek Malacoptila rufa heeft een roestbruine nek en een grijze kop, maar geen zwarte borstband, en is bruin gestreept. De bruinkapbaardkoekoek Bucco macrodactylus is kleiner, met een zwarte snavel en een zwart gezicht. De gevlekte baardkoekoek Bucco tamatia heeft een zwarte snavel en sterk geschubde onderdelen.
Leefgebied
Hoog vochtig laaglandbos op terra firme, minder in várzea-bos en lager voetheuvelbos, van het laagland tot ongeveer 1000 m, plaatselijk hoger. Zit in de middenlaag en onderkant van het bladerdak en vliegt uit naar grote insecten, spinnen en kleine gewervelden. Broedt in een holte in een termietennest of in de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia ten oosten van de Andes, in het Amazonegebied in het zuidoosten. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru in het Amazonelaagland. In Bolivia in het laagland van het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In ongestoord bos op terra firme, bij voorkeur in de vroege ochtend, als de ritmische zang klinkt. Een vogel zit vaak minutenlang stil op dezelfde tak in de middenlaag.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is gebonden aan ongestoord bos en verdwijnt waar dat wordt gekapt, maar het verspreidingsgebied is zeer groot.
Wetenschappelijke naam
Bucco capensis | Linnaeus, 1766
Linnaeus beschreef de soort in 1766 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Bucco werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Latijn bucca, 'wang', naar de grote kop met bolle wangen. De soortnaam verwijst naar Kaap de Goede Hoop, die Linnaeus ten onrechte als herkomst opgaf. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit de Guyana's.