Alle soorten › Glansvogelachtigen › Baardkoekoeken › Roetkapbaardkoekoek
Roetkapbaardkoekoek | Bucco noanamae
Sooty-capped Puffbird | Buco de Noanamá | Rapazinho-de-boné-fuliginoso
De roetkapbaardkoekoek is een endemische baardkoekoek van Colombia, beperkt tot het natte laagland langs de Pacifische kust. Hij zit vaak laag in de vegetatie, roerloos en rechtop, en wordt het meest gevonden via zijn lange zangreeks. De soort leeft op enkele tientallen meters boven zeeniveau.
Geluid
Een lange reeks van 20 tot 40 fluittonen, die bijna als een triller begint en daarna trager wordt, met langer aangehouden, nadrukkelijker tonen.
Opname: Diego Calderon-F. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18 cm, met een grote kop, een zware zwarte snavel en een vrij korte staart. Kruin en achterhals zijn roetzwart tot grijszwart, met een brede witte wenkbrauwstreep die naar achteren grijs wordt, en een brede zwarte streep door en onder het oog. De bovendelen en de staart zijn donkerbruin. De kin is wit, daaronder ligt een brede zwarte borstband. De buik is bleek geelwit met zwarte schubben. De iris is rood, de poten zijn lichtgrijs. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De zwartborstbaardkoekoek Notharchus pectoralis is glanzend blauwzwart van boven, met een witte oorvlek en een witte buik zonder schubben, en zit meestal hoger in de bomen. De witsnorbaardkoekoek Malacoptila panamensis is bruin met lichte strepen, zonder zwarte borstband. De gebandeerde baardkoekoek Nystalus radiatus is geheel bruingeel met fijne zwarte bandering.
Leefgebied
Vochtig en nat primair en secundair laaglandbos, bosranden, struweel en halfopen terrein met bomen dicht bij bos, van zeeniveau tot ongeveer 100 m. Zit laag in de vegetatie en vliegt uit naar grote insecten en andere kleine dieren. Over het nest is weinig bekend; vermoedelijk in een holte, zoals bij verwante soorten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Colombia: in het Pacifische laagland van het noordwesten, van het gebied rond de Golf van Urabá zuidwaarts tot ongeveer de Río San Juan. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het laagland van de noordelijke Chocó, langs bosranden en in secundaire groei bij rivieren; luister in de ochtend naar de lange, versnellende en weer vertragende zangreeks.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). Het kleine verspreidingsgebied in het laagland wordt aangetast door houtkap en omzetting van bos in landbouwgrond en weiland; de stand neemt vermoedelijk vrij snel af.
Wetenschappelijke naam
Bucco noanamae | Hellmayr, 1909
Hellmayr beschreef de soort in 1909 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Bucco werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Latijn bucca, 'wang', naar de grote kop met bolle wangen. De soortnaam verwijst naar Noanamá aan de Río San Juan in Chocó, Colombia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noanamá, Río San Juan, Chocó, Colombia.