Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Gestreepte boomjager

Gestreepte boomjager | Thripadectes holostictus

Striped Treehunter | Trepamusgos listado | Barranqueiro-listrado

De gestreepte boomjager is de meest verbreide boomjager van de Andes, een donkere, dicht gestreepte ovenvogel van de ondergroei van het bergbos. Hij leeft vooral in bamboe en verraadt zich meestal eerder door zijn nasale gekwetter dan dat hij zich laat zien. Drie ondersoorten komen samen voor van Venezuela tot Bolivia.

Gestreepte boomjager (Thripadectes holostictus)
Foto: Félix Uribe from Rionegro, Antioquia, Colombia — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een snelle reeks nasale, kwetterende tonen die iets daalt en vertraagt. De roep is een scherp kwi-di-dik.

Luister: ZangXC975799

Opname: Yair Guillermo Molina Martínez. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

20–21 cm, een forse boomjager met een stevige, donkere snavel. De bovendelen zijn donkerbruin; kop, nek en bovenrug zijn dicht met oker gestreept, stuit en staart zijn kastanjebruin. De keel is okergeel met donkere randjes, de borst donker met smalle okergele strepen, de buik olijfbruin en minder gestreept. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De streepkopboomjager Thripadectes virgaticeps is groter, met alleen strepen op de kop en een effen bruine rug. De andesboomjager Thripadectes flammulatus en de schubkeelboomjager Thripadectes scrutator zijn groter en zwaarder getekend, met bredere strepen, en leven meestal hoger. De zwartsnavelboomjager Thripadectes melanorhynchus heeft een zwarte snavel en een vrijwel ongestreepte rug en leeft lager. De gestreepte bladspeurder Syndactyla subalaris is slanker, met een dunnere snavel en een lichte keel.

Leefgebied

De ondergroei van vochtig bergbos, vooral in dichte Chusquea-bamboe, plaatselijk ook in secundair bos; meestal tussen 1500 en 2500 m, in Colombia van 700 tot 3150 m. Zoekt insecten en spinnen in dode bladeren, mos en bamboe. Graaft een tot ongeveer 1 m lange gang in een aarden wal, met aan het eind een komvormig nest van worteltjes; het legsel bestaat uit twee of drie eieren.

Verspreiding en trek

In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op beide flanken van de Andes; op de westflank zuidwaarts tot Chimborazo. In Peru langs de Andes over de hele lengte van het land, in het noorden tot in La Libertad, verder vooral op de oostflank. In Bolivia op de oostflank tot in het midden van het land. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van het westen van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in bamboerijke ravijnen en langs bospaden in het bergbos, zowel in de noordelijke Andes als in de Yungas. De vogel beweegt laag en traag door de bamboe en wordt meestal eerst gehoord.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied, de stand wordt stabiel geacht en ze komt voor in verschillende beschermde gebieden.

Wetenschappelijke naam

Thripadectes holostictus | (Sclater & Salvin, 1876)

Sclater & Salvin beschreef de soort in 1876 als Automolus holostictus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thripadectes werd in 1862 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam komt van Grieks thrips 'houtworm' en dēktēs 'bijter' (van daknō 'bijten'). De soortnaam komt van Grieks holos 'geheel' en stiktos 'gevlekt', dus 'overal gestreept of gevlekt'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Medellín, Antioquia, Colombia.