Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Streepkopboomjager
Streepkopboomjager | Thripadectes virgaticeps
Streak-capped Treehunter | Trepamusgos gorrilistado | Barranqueiro-de-coroa-listrada
De streepkopboomjager is een grote, warmbruine boomjager van het bergbos van de noordelijke Andes. Anders dan bij de meeste verwanten is alleen de kop gestreept; rug en vleugels zijn vrijwel effen. Hij houdt zich op in dichte ondergroei en zoekt voedsel in kluwens van dode bladeren.
Geluid
De zang is een korte reeks even hoge tonen, ongeveer tsjoep, tsjeep-tsjeep-tsjeep-tsjeep. De roep is een snel, scherp tsj-di-dit; bij onrust een nasaal dzjwik.
Opname: Carlos Delgado JUMABITA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–23 cm, een van de grotere boomjagers, met een zware, donkere snavel. Kruin en wangen zijn zwartachtig met smalle okergele strepen. De rug is diep donkerbruin, de vleugels roodbruin, de staart donker kastanjebruin. De keel is warm oker met donkere veerranden, zodat hij geschubd lijkt; de borst is oker met enkele vage strepen, de buik bruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben een vrijwel ongestreepte keel.
Verwarringssoorten
De gestreepte boomjager Thripadectes holostictus is kleiner, met strepen op de rug en een sterker gestreepte borst. De andesboomjager Thripadectes flammulatus is zwaar gestreept over kop, rug en onderdelen en leeft hoger. De zwartsnavelboomjager Thripadectes melanorhynchus is kleiner, met een zwarte snavel, en leeft op de oostflank lager. De eenkleurige boomjager Thripadectes ignobilis van de westflank is kleiner en vrijwel ongestreept. De rosse bladspeurder Clibanornis rubiginosus is egaler roodbruin, zonder strepen op de kop.
Leefgebied
De ondergroei van vochtig, groenblijvend bergbos, plaatselijk ook secundair bos, meestal tussen 1300 en 2100 m, in Colombia van 1200 tot 2500 m. Zoekt insecten en andere ongewervelden in dode bladeren, mos en epifyten. Broedt vermoedelijk, zoals andere boomjagers, in een gang in een aarden wal.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens, ook op de hellingen van de Magdalenavallei. In Ecuador op de westflank en in het noorden van de oostflank, waar de ondersoort sumaco leeft, die ook in het aangrenzende zuiden van Colombia voorkomt. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van het noorden en westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in dichte ondergroei langs beekjes en bospaden in het bergbos, bijvoorbeeld op de westflank van de Andes in het noorden van Ecuador. Vogels gaan soms mee met gemengde groepen in de ondergroei en verraden zich door hun scherpe roep.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand wordt stabiel geacht, maar de soort is afhankelijk van bos met dichte ondergroei.
Wetenschappelijke naam
Thripadectes virgaticeps | Lawrence, 1874
Lawrence beschreef de soort in 1874 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Thripadectes werd in 1862 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam komt van Grieks thrips 'houtworm' en dēktēs 'bijter' (van daknō 'bijten'). De soortnaam komt van Latijn virgatus 'gestreept' en -ceps 'kop', naar de gestreepte kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Quito, Ecuador.