Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Glansberghoningkruiper
Glansberghoningkruiper | Diglossa lafresnayii
Glossy Flowerpiercer | Pinchaflor satinado | Fura-flor-lustroso
De glansberghoningkruiper is een grote, glanzend zwarte berghoningkruiper van het hoger gelegen nevelwoud en de boomgrens, van Colombia tot het noorden van Peru. Een blauwgrijze schoudervlek is zijn enige tekening. Hij is in zijn hoogtezone vaak de algemeenste berghoningkruiper en een vaste deelnemer aan gemengde groepen.
Geluid
De zang is een lange, snelle, kwetterende en tjilpende reeks van hoge tonen. De roep is een scherp tsit.
Opname: Sue Riffe — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, met een zwarte, opgewipte snavel met een duidelijke haakpunt. Het kleed is geheel zwart met een blauwige glans, met een blauwgrijze vlek op de kleine vleugeldekveren, die in rust niet altijd zichtbaar is. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer zwart, zonder glans, met een minder duidelijke schoudervlek.
Verwarringssoorten
De zwarte berghoningkruiper Diglossa humeralis is kleiner, dof zwart, met een kleinere snavel en een kleinere of ontbrekende schoudervlek, en leeft vaker in open struikgewas. De roestbuikberghoningkruiper Diglossa gloriosissima heeft een kastanjebruine buik. Het mannetje van de witflankberghoningkruiper Diglossa albilatera is kleiner, met een witte pluim aan de flank. De maskerberghoningkruiper Diglossa cyanea is blauw, met een zwart masker en een rode iris.
Leefgebied
Hoger gelegen nevelwoud, dwergbos, bosranden en struikrijke páramo en jalca, ruwweg tussen 2500 en 3700 m. Leeft alleen of in paren, vaak in gemengde groepen, en zoekt in bloeiende struiken naar nectar, die hij steelt door bloemen aan de basis open te prikken; eet ook insecten en bessen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador langs beide hellingen van de Andes. In Peru alleen in het uiterste noorden, ten noorden van de Marañón. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het uiterste westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk aan de boomgrens en in struikgewas langs wegen door het hoger gelegen nevelwoud naar zwarte vogels die bloemen afzoeken; als hij een vleugel optilt, is de blauwgrijze schoudervlek te zien.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid en algemeen in geschikt leefgebied; verdraagt bosranden en struikgewas.
Wetenschappelijke naam
Diglossa lafresnayii | (Boissonneau, 1840)
Boissonneau beschreef de soort in 1840 als Uncirostrum La Fresnayii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Diglossa werd in 1832 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks diglōssos, 'met twee tongen' of 'tweetalig'. De soortnaam eert Noël Frédéric Armand André baron de La Fresnaye (1783–1861), Frans ornitholoog en verzamelaar. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.