Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Goudbandtangare
Goudbandtangare | Iridosornis reinhardti
Yellow-scarfed Tanager | Tangara de Reinhardt | Saíra-de-cachecol-amarelo
De goudbandtangare is een endemische soort van Peru: een diepblauwe tangare met een zwart gezicht en een brede gele band over de achterkruin, die van oog tot oog loopt. Ze leeft in de onderlaag van nevelwoud en elfenwoud aan de oostflank van de Andes, meestal in paren of in gemengde groepen.
Geluid
Roept hoge, dunne tsiet-tonen en een droog tsjippen; de zang is een snelle reeks hoge, ijle tonen.
Opname: Mike Nelson — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17 cm. Het verenkleed is diep blauw, op de onderdelen iets lichter en grijziger blauw; vleugels en staart zijn zwartachtig met blauwe randen. Voorhoofd, gezicht en keel zijn zwart. Achter het zwart loopt een brede goudgele band over de kruin en achterkop, van oog tot oog, als een sjaal. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een smallere, vaalgele band.
Verwarringssoorten
De goudkraagtangare Iridosornis jelskii overlapt in een deel van het verspreidingsgebied, maar is kleiner, heeft een smallere gele band en kastanjebruine onderdelen. De goudkruintangare Iridosornis rufivertex leeft alleen in het uiterste noorden van Peru, ten noorden van de Marañón, en heeft een gele vlek op de kruin in plaats van een band. De geelkeeltangare Iridosornis analis leeft lager en heeft een gele keel.
Leefgebied
Vochtig hoger bergbos, nevelwoud en elfenwoud tot aan de boomgrens, vaak met bamboe in de onderlaag, van ongeveer 2300 tot 3500 m. Zoekt laag tot halfhoog naar insecten en vruchten, vaak in gemengde groepen met struikgorzen, hemispingussen en berghoningkruipers. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch in Peru, aan de oostflank van de Andes van Amazonas en San Martín ten zuiden van de Marañón tot in Cusco. Komt niet voor in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in nevelwoud en elfenwoud aan de oostflank, zoals in Huánuco bij Carpish en Unchog; let in gemengde groepen in de onderlaag op een blauwe vogel met een gele band over de achterkop.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bos binnen een beperkt verspreidingsgebied; gevoelig voor ontbossing aan de bovenrand van het bos.
Wetenschappelijke naam
Iridosornis reinhardti | Sclater, 1865
Sclater beschreef de soort in 1865 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Iridosornis werd in 1844 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam komt van Grieks iris, 'regenboog', en ornis, 'vogel', dus 'regenboogvogel'. De soortnaam eert de Deense zoöloog Johannes Theodor Reinhardt (1816–1882), conservator en hoogleraar in Kopenhagen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit oostelijke Andeshelling, Peru.