Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Goudbrauwtapuittiran
Goudbrauwtapuittiran | Silvicultrix pulchella
Golden-browed Chat-Tyrant | Pitajo de ceja dorada | Papa-moscas-de-sobrancelha-dourada
De goudbrauwtapuittiran is een kleine tapuittiran van de ondergroei van het bergbos aan de oostflank van de Andes in Peru en Bolivia. De lange, goudgele wenkbrauwstreep die tot in de nek doorloopt, onderscheidt hem van verwante soorten. Hij zit laag en verborgen en wordt vaak eerst aan zijn hoge roep opgemerkt.
Geluid
Een hoge, dunne, aflopende fluittoon, ongeveer tsiieu, soms in een korte reeks, en een droge triller.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
12,5 cm, met een dunne, zwarte snavel en een rechtop zittende houding. De bovendelen zijn donker olijfbruin, de kop donkerder. De lange wenkbrauwstreep is over de hele lengte goudgeel. De vleugels hebben twee roestkleurige vleugelstrepen. Keel en borst zijn donker leigrijs, de buik is olijfachtig tot geelbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De kroontapuittiran Silvicultrix frontalis heeft een wenkbrauwstreep die naar achteren wit wordt, een egaal grijze onderzijde en leeft meestal hoger. Jelski's tapuittiran Silvicultrix jelskii is lichter grijs van onderen, heeft een witte achterkant aan de wenkbrauw en leeft aan de westkant van de Andes. De geelbuiktapuittiran Silvicultrix diadema heeft een gele onderzijde en leeft noordelijker. De roodborsttapuittiran Ochthoeca rufipectoralis heeft een witte wenkbrauw en een roestrode borstband.
Leefgebied
De ondergroei en randen van vochtig, mosrijk bergbos en nevelwoud, ook bamboestruweel, ongeveer tussen 2200 en 3500 m. Leeft alleen of in paren, zit laag op takjes en maakt korte uitvallen naar insecten. Het nest is een kommetje van mos tegen een oever of in een holte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: langs de oostflank van de Andes, ten zuiden van de Marañón, van Amazonas en San Martín naar het zuiden. Bolivia: in de Yungas van La Paz en Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bospaden en wegen door het nevelwoud van de oostflank, zoals langs de Manu-weg of de Yungas van La Paz; luister naar de hoge fluittoon uit de ondergroei.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het nevelwoud van de oostflank is over grote oppervlakten nog intact en deels beschermd.
Wetenschappelijke naam
Silvicultrix pulchella | (Sclater & Salvin, 1876) (GBIF: Ochthoeca pulchella)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1876 als Ochthoeca pulchella; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Silvicultrix werd in 1986 ingevoerd door Lanyon. De geslachtsnaam is Latijn silvicultrix, 'bosbewoonster', van silva, 'bos', en cultrix, 'bewoonster'. De soortnaam komt van Latijn pulchellus, een verkleinvorm van pulcher, een woord voor een aantrekkelijk uiterlijk. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tilotilo, La Paz, Bolivia.