Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Goudkopstruikgors
Goudkopstruikgors | Atlapetes flaviceps
Yellow-headed Brushfinch | Atlapetes cabecigualdo | Tico-tico-de-cabeça-amarela
De goudkopstruikgors is een Colombiaanse struikgors met een gele kop, die alleen voorkomt in de Centrale Andes. Lange tijd was hij alleen bekend van enkele oude vondsten, tot hij in de jaren negentig opnieuw werd gevonden. Hij leeft in paren of kleine groepen in struwelen en aan bosranden, vaak in secundaire vegetatie.
Geluid
Hoge, dunne roepjes, ongeveer tsiet, en een korte zang van hoge, ijle tonen, vaak in duet.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een stevige, donkere snavel. De kop is geel, met een olijfkleurige waas op kruin en wangen en vaak een donkere vlek rond het oog en de teugel. Keel en onderdelen zijn helder geel, de flanken olijfkleurig. De bovendelen zijn olijfgroen, vleugels en staart donkerder. De seksen zijn gelijk; jongen zijn olijfbruiner op de kop en vager getekend.
Verwarringssoorten
De roetkopstruikgors Atlapetes fuscoolivaceus heeft een donkere, roetkleurig olijfgrijze kop en leeft in de bovenloop van de Magdalena. De geelborststruikgors Atlapetes latinuchus heeft een roodbruine kruin en een zwart gezicht. De witnekstruikgors Atlapetes albinucha heeft een zwarte kop met witte kruinstreep en alleen een gele keel.
Leefgebied
Struwelen, bosranden, secundair bos, verruigde hellingen en de randen van koffie- en andere plantages, ruwweg tussen 1300 en 2500 m. Zoekt laag in de vegetatie en op de grond naar insecten, zaden en vruchten, soms in gemengde groepen. Het nest is een kom laag in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in de Centrale Andes, vooral op de oostflank in Tolima en Huila, plaatselijk ook op de westflank in Quindío en Risaralda. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikrijke bosranden en secundaire vegetatie op de oostflank van de Centrale Andes, bijvoorbeeld in de dalen boven Ibagué in Tolima. Paren bewegen zich laag door het struikgewas en laten zich horen met hun hoge roepjes.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het leefgebied is klein en versnipperd door ontbossing voor landbouw en veeteelt; de soort verdraagt wel secundaire vegetatie.
Wetenschappelijke naam
Atlapetes flaviceps | Chapman, 1912
Chapman beschreef de soort in 1912 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Atlapetes werd in 1831 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks: de mythische titaan Atlas en petēs, 'vlieger'. De soortnaam komt van Latijn flavus, 'geel', en -ceps, 'kop', naar de gele kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Toche, Tolima, Colombia.