Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Roetkopstruikgors
Roetkopstruikgors | Atlapetes fuscoolivaceus
Dusky-headed Brushfinch | Atlapetes oliváceo | Tico-tico-de-cabeça-escura
De roetkopstruikgors is een Colombiaanse struikgors met een donkere kop en gele onderdelen, die alleen voorkomt in de bovenloop van de Magdalena in het zuiden van het land. Zijn verspreidingsgebied is een van de kleinste van alle struikgorzen. Hij leeft in paren of kleine groepen aan bosranden en in struikgewas.
Geluid
Hoge, dunne roepjes, ongeveer tsiet, en een korte reeks hoge, ijle tonen als zang.
Opname: David Bradley — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een stevige, zwarte snavel. De kop is donker roetkleurig olijfgrijs, het donkerst op wangen en teugel, en gaat geleidelijk over in de olijfgroene bovendelen. Keel en onderdelen zijn geel, met een donkere keelstreep aan weerszijden van de keel en olijfkleurige flanken. De seksen zijn gelijk; jongen zijn bruiner en vager getekend.
Verwarringssoorten
De goudkopstruikgors Atlapetes flaviceps heeft een geelachtige kop en leeft verder noordelijk in de Centrale Andes. De geelborststruikgors Atlapetes latinuchus heeft een roodbruine kruin en een zwart gezicht. De grijsborststruikgors Atlapetes schistaceus heeft een roodbruine kruin en grijze onderdelen met een witte baardstreep.
Leefgebied
Randen van vochtig bergbos en nevelwoud, secundair bos, struwelen en verruigde open plekken, ruwweg tussen 1500 en 2600 m. Zoekt laag in de vegetatie en op de grond naar insecten, zaden en vruchten, soms in gemengde groepen. Het nest is een kom laag in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in de bovenloop van de Magdalena, vooral in Huila en het aangrenzende Cauca, op de hellingen van de Centrale en de Oost-Andes rond het brongebied van de rivier. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikrijke bosranden in de omgeving van San Agustín en de bergen van het zuiden van Huila. Paren scharrelen laag door de vegetatie langs paden en wegranden.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het leefgebied is zeer klein en wordt bedreigd door ontbossing voor landbouw en veeteelt; de soort verdraagt deels secundaire vegetatie.
Wetenschappelijke naam
Atlapetes fuscoolivaceus | Chapman, 1914
Chapman beschreef de soort in 1914 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Atlapetes werd in 1831 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks: de mythische titaan Atlas en petēs, 'vlieger'. De soortnaam komt van Latijn fuscus, 'donker', en olivaceus, 'olijfkleurig', naar het donker olijfkleurige verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San Agustín, Huila, Colombia.