Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Okerborststruikgors
Okerborststruikgors | Atlapetes semirufus
Ochre-breasted Brushfinch | Atlapetes ocráceo | Tico-tico-de-peito-ocre
De okerborststruikgors is een struikgors met een oranjebruine kop en borst, van struwelen en bosranden in de Oost-Andes van Colombia en de bergen van Venezuela. Hij is minder aan gesloten bos gebonden dan veel verwanten en komt ook voor in heggen en verruigd cultuurland. Meestal zie je hem in paren, laag in het struikgewas.
Geluid
Hoge, dunne roepjes, ongeveer tsip, en een zang van enkele hoge, ijle fluittonen gevolgd door een kort trillertje.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een stevige, donkere snavel. Kop, keel en borst zijn warm oranjebruin tot okerkleurig, zonder zwarte tekening. De buik is geel tot geelachtig olijf, de flanken olijfkleurig. De bovendelen zijn olijfgroen. De seksen zijn gelijk; jongen zijn valer, met vage strepen op de onderdelen.
Verwarringssoorten
De witbaardstruikgors Atlapetes albofrenatus heeft alleen een roodbruine kruin, een zwart gezicht met witte baardstreep en gele onderdelen. De geelborststruikgors Atlapetes latinuchus heeft een roodbruine kruin, een zwart gezicht en een gele keel. De tangarestruikgors Oreothraupis arremonops is ook oranjebruin, maar heeft een zwarte kop met grijze strepen en leeft alleen op de Pacifische flank.
Leefgebied
Struwelen, bosranden, secundair bos, heggen, verruigde hellingen en de randen van akkers, ruwweg tussen 1000 en 3000 m. Zoekt laag in de vegetatie en op de grond naar insecten, zaden en bessen. Het nest is een kom laag in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Oost-Andes, van Norte de Santander en Santander zuidwaarts tot in Boyacá en Cundinamarca. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes en het kustgebergte van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikrijke bosranden en heggen rond de dorpen in de Oost-Andes, bijvoorbeeld in Boyacá en Santander. De oranjebruine kop en borst vallen op wanneer een vogel bovenop een struik komt zitten.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt een kleinschalig agrarisch landschap met struwelen goed.
Wetenschappelijke naam
Atlapetes semirufus | (Boissonneau, 1840)
Boissonneau beschreef de soort in 1840 als Tanagra (Arremon) semirufus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Atlapetes werd in 1831 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks: de mythische titaan Atlas en petēs, 'vlieger'. De soortnaam komt van Latijn semi-, 'half', en rufus, 'roodbruin', naar de deels okerroodbruine kop en onderzijde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.