Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Goudnektangare
Goudnektangare | Chalcothraupis ruficervix
Golden-naped Tanager | Tangara nuquidorada | Saíra-de-nuca-dourada
De goudnektangare is een kleine, overwegend turkooisblauwe tangare van bergbos aan beide flanken van de Andes, van Colombia tot Bolivia. De Nederlandse naam verwijst naar de goudgele, zwart omrande band op de achterkop; in het zuiden van het verspreidingsgebied is die band roestkleurig.
Geluid
Roept hoge, dunne tsit- en tsiet-tonen; de zang is een korte reeks hoge, ijle tonen.
Opname: Nunes-de-Almeida — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm. Het kleed is turkooisblauw tot blauwgroen, met een zwart voorhoofd en zwarte teugels en kin. Op de achterkop ligt een goudgele tot roestbruine dwarsband, aan beide kanten afgezet met zwart. Het midden van de buik en de onderstaartdekveren zijn okerbruin. Het vrouwtje is doffer, met een minder scherp afgetekende nekband. Jonge vogels zijn grijzig blauw zonder duidelijke nekband.
Verwarringssoorten
De azuurkoptangare Stilpnia cyanicollis heeft een blauwe kop maar een zwarte rug en borst. De blauw-zwarte tangare Tangara vassorii is diep blauw met zwarte vleugels en staart en heeft geen gekleurde nekband. De zilvervlektangare Tangara nigroviridis is zwart met lichtblauwe en groene vlekken en heeft een zwart masker.
Leefgebied
Vochtig bergregenwoud, nevelwoud, bosranden, open plekken met bomen en secundair bos, meestal van ongeveer 1100 tot 2500 m. Zoekt in paren of kleine groepjes met gemengde groepen in het bladerdak en de middenlaag; pikt insecten van takken en bladeren en eet kleine vruchten en bessen. Het nest is een kom in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru op de oostflank van noord tot zuid. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek bij vruchtdragende bomen en in gemengde groepen langs bosranden en wegen in het nevelwoud, bijvoorbeeld rond Mindo in Ecuador of langs de weg door het Manu-gebied in Peru; de vogels zitten vaak hoog op dunne takken.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in deze afbakening. Vrij algemeen in geschikt bergbos; verdraagt bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Chalcothraupis ruficervix | (Prévost & des Murs, 1842)
Prévost & des Murs beschreef de soort in 1842 als Tanagra ruficervix; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chalcothraupis werd in 1851 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Grieks khalkos, 'brons', en thraupis, een niet nader bekende kleine vogel. De soortnaam komt van Latijn rufus, 'rood', en cervix, 'nek', naar de gekleurde nekvlek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.