Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zilverkeeltangare
Zilverkeeltangare | Tangara icterocephala
Silver-throated Tanager | Tangara goliplateada | Saíra-de-garganta-prateada
De zilverkeeltangare is een kleine, overwegend gele tangare van vochtig bos aan de Pacifische kant van de Andes in Colombia en Ecuador, met een zilverwitte keel en een zwart gestreepte rug. Ze is een vaste deelnemer van gemengde tangaregroepen en komt geregeld naar vruchtdragende bomen langs bosranden.
Geluid
Roept een droge, schrapende bzeet en korte tsit-tonen, vaak herhaald tijdens het foerageren; een uitgesproken zang is niet bekend.
Opname: Daniel Errichetti — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm. Kop en onderdelen zijn helder goudgeel, de keel is zilverwit en aan de zijkant afgezet door een smalle zwarte baardstreep. De rug is geel met zwarte strepen; vleugels en staart zijn zwart met groene randen. Het vrouwtje is iets doffer, met een groenere rug en een grijzere keel. Jonge vogels zijn groenig geel met weinig tekening.
Verwarringssoorten
De goudtangare Tangara arthus is dieper goudgeel, met een zwarte vlek op de oorstreek en zonder zilverwitte keel. De geelkoptangare Tangara xanthocephala heeft een geeloranje kop met een zwart masker en een blauwgroen lichaam. De smaragdtangare Tangara florida is overwegend groen met een gele kruin.
Leefgebied
Vochtig en nat bergbos, nevelwoud aan de lage kant, bosranden, secundair bos en schaduwkoffie, meestal van ongeveer 600 tot 2000 m. Eet vooral kleine vruchten en zoekt insecten op bemoste takken, in paren of groepjes met gemengde groepen in de middenlaag en het bladerdak. Het nest is een kom van mos in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de Pacifische flank en in de westelijke Andesketen, plaatselijk ook in het noorden van de centrale keten. In Ecuador op de westflank van de Andes van de grens met Colombia zuidwaarts. Komt niet voor in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Costa Rica en Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen langs bosranden en wegen in het nevelwoud aan de westflank, bijvoorbeeld rond Mindo in Ecuador; de droge bzeet-roep verraadt de vogels vaak eerder dan hun kleed.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in geschikt bos; verdraagt bosranden en schaduwkoffie, maar is afhankelijk van bosbedekking aan de westflank.
Wetenschappelijke naam
Tangara icterocephala | (Bonaparte, 1851)
Bonaparte beschreef de soort in 1851 als Calliste icterocephala; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam komt van Grieks ikteros, 'geelzucht' (dus 'geel'), en kephalē, 'kop', naar de gele kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Punta Playa, ten zuiden van Quito, Ecuador.