Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Smaragdtangare
Smaragdtangare | Tangara florida
Emerald Tanager | Tangara esmeralda | Saíra-esmeralda
De smaragdtangare is een kleine, heldergroene tangare met een zwarte oorvlek, in het gidsgebied beperkt tot de voetheuvels van het Chocó in west-Colombia en noordwest-Ecuador. Het mannetje heeft een gele kruin. Hij leeft in de kronen van zeer nat bos en sluit zich aan bij gemengde groepen.
Geluid
Hoge, dunne tsit-roepjes en korte, droge tonen, vaak in gemengde groepen; een zang valt weinig op.
Opname: Jonas Nilsson — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een korte, zwarte snavel. Het mannetje is helder smaragdgroen, met een gele kruin en achterhals, een zwart voorhoofd en teugel en een opvallende zwarte, vierkante vlek op de oorstreek. De rug is groen met zwarte strepen. Het midden van de buik is geel. Vleugels en staart zijn zwart met groene randen. Het vrouwtje lijkt op het mannetje, maar heeft een groene kruin met hooguit wat geel. Jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De blauwbaardtangare Tangara johannae heeft een zwart gezicht met een lichtblauwe baardstreep, geen gele kruin en geen losse oorvlek, en leeft meestal lager. De zilverkeeltangare Tangara icterocephala is geel met een zilverwitte keel. De okerkaptangare Tangara gyrola heeft een roodbruine kop en geen zwarte oorvlek.
Leefgebied
Kronen en randen van zeer nat voetheuvelbos en lager bergregenwoud op de Pacifische helling, ook hoog secundair bos, ruwweg tussen 300 en 1300 m. Zoekt op met mos en epifyten begroeide takken naar insecten en eet kleine vruchten, vaak in gemengde groepen met andere tangaren. Over het nest is in het gidsgebied weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de Pacifische helling van de Westelijke Cordillera, van Chocó tot Nariño. In Ecuador in het noordwesten, in Esmeraldas, Imbabura en het noordwesten van Pichincha. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Costa Rica en Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen langs bosranden en wegen in de natte voetheuvels van noordwest-Ecuador, bijvoorbeeld in het Río Silanche-reservaat en rond Mashpi, of langs de weg naar Junín in Colombia (Nariño).
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het gidsgebied beperkt tot de natte voetheuvels van het Chocó, waar bos plaatselijk wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Tangara florida | (Sclater & Salvin, 1869)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1869 als Calliste florida; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam komt van Latijn floridus, 'bloeiend' of 'helder van kleur'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Costa Rica.