Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Goudtangare
Goudtangare | Tangara arthus
Golden Tanager | Tangara dorada | Saíra-dourada
De goudtangare is een goudgele tangare met een zwarte oorvlek en een zwart gestreepte rug, een van de algemeenste soorten in gemengde groepen in het lagere bergbos van de Andes. De ondersoorten verschillen vooral in de kleur van keel en borst, van goudgeel tot bruinig oranje.
Geluid
Hoge, dunne tsit- en scherpe tsip-roepjes, vaak in gemengde groepen; de zang is een korte reeks snelle, hoge tonen.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een korte, zwarte snavel. Kop, hals en onderdelen zijn goudgeel, met een opvallende zwarte vlek op de oorstreek en een zwarte teugel. De rug is goudgeel met brede zwarte strepen. Vleugels en staart zijn zwart, de vleugeldekveren en slagpennen met gele of goudgroene randen. Afhankelijk van de ondersoort zijn keel en borst goudgeel, oranjegeel of bruinig oranje; in het zuiden van Peru en in Bolivia zijn de onderdelen warmer, oker- tot taankleurig. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer en groeniger.
Verwarringssoorten
De zilverkeeltangare Tangara icterocephala van de westflank is eveneens geel, maar heeft een zilverwitte keel met een zwarte baardstreep en geen zwarte oorvlek. De geelkoptangare Tangara xanthocephala heeft alleen een gele kop en een opaalblauwgroen lichaam. De goudoortangare Tangara chrysotis heeft een zwarte keelstreep, een goudoranje oorvlek en een kaneelbruine buik.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig lager bergregenwoud en voetheuvelbos, ook secundair bos en bomen met vruchten in half open terrein, ruwweg tussen 600 en 2200 m, het meest tussen 900 en 1800 m. Zoekt op met mos begroeide takken naar insecten en eet veel kleine vruchten, meestal in de kronen en vaak in groepjes van enkele vogels in gemengde groepen. Het nest is een kom in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens en in de Serranía de Perijá. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru op de oostflank van noord tot zuid. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van het noorden en westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk in gemengde groepen langs bosranden en wegen in het lagere bergbos, bijvoorbeeld rond Mindo en in de vallei van de Río Bombuscaro in Ecuador of langs het middelste deel van de weg naar Manu in Peru; het goudgeel met de zwarte oorvlek valt in de kronen op.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de hier gevolgde indeling. Algemeen en wijdverbreid; verdraagt bosranden en secundair bos, maar gaat plaatselijk achteruit door ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Tangara arthus | Lesson, 1832
Lesson beschreef de soort in 1832 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam eert Claude Arthus-Bertrand (1770–1834), Franse boekhandelaar en uitgever. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caracas, Venezuela.