Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauwbaardtangare

Blauwbaardtangare | Tangara johannae

Blue-whiskered Tanager | Tangara bigotuda | Saíra-de-bigode-azul

De blauwbaardtangare is een groene tangare van het Chocó-regenwoud van west-Colombia en noordwest-Ecuador, met een zwart gezicht en een smalle, lichtblauwe baardstreep. Hij heeft een klein verspreidingsgebied in het natte laagland en de lage voetheuvels langs de Pacifische kust en leeft in de kronen, vaak in gemengde groepen.

Blauwbaardtangare (Tangara johannae)
Foto: Miguel — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Hoge, dunne tsit- en tsiet-roepjes, vaak herhaald in gemengde groepen; een zang valt weinig op.

Luister: RoepXC262580

Opname: Olaf Jahn — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13 cm, met een korte, zwarte snavel. Voorhoofd, teugel, wangen en kin zijn zwart; onder het zwarte gezicht loopt een smalle, glanzend lichtblauwe baardstreep. Kruin en achterhals zijn glanzend goudgroen, de rug groen met zwarte vlekken of schubben. Keel, borst en flanken zijn glanzend groen, het midden van de buik en de onderstaartdekveren lichtbruin. Vleugels en staart zijn zwart met groene randen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De smaragdtangare Tangara florida is kleiner en heller groen, met een gele kruin bij het mannetje en een zwarte vlek op de oorstreek, zonder zwart gezicht en blauwe baardstreep, en leeft meestal hoger. De okerkaptangare Tangara gyrola heeft een roodbruine kop. Het vrouwtje van de groene suikervogel Chlorophanes spiza is egaal groen, met een langere, gebogen gele snavel.

Leefgebied

Kronen en randen van nat laaglandregenwoud, hoog secundair bos en bomen in half open terrein in het Chocó, van zeeniveau tot ruwweg 1000 m, het meest beneden 600 m. Eet kleine vruchten en zoekt insecten op takken en bladeren, meestal in de kronen en vaak in gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het Pacifische laagland van Chocó tot Nariño. In Ecuador in het noordwesten, vooral in Esmeraldas en het noorden van Pichincha. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de kronen van bosranden en bomen langs wegen in het laagland van noordwest-Ecuador, bijvoorbeeld rond Playa de Oro en het Canandé-reservaat in Esmeraldas, of rond Bahía Solano en Buenaventura in Colombia.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en het laaglandbos van het Chocó wordt gekapt voor houtwinning, oliepalm en veeteelt.

Wetenschappelijke naam

Tangara johannae | (de Dalmas, 1900)

De Dalmas beschreef de soort in 1900 als Calliste johannae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam eert Jeanne Henriette de Dalmas (1888–1978), dochter van de Franse ornitholoog Raymond comte de Dalmas, die de soort beschreef. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit El Pailón, Valle del Cauca, Colombia.