Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Groen-gouden tangare
Groen-gouden tangare | Tangara schrankii
Green-and-gold Tanager | Tangara verdidorada | Saíra-ouro
De groen-gouden tangare is een groene tangare van het Amazonelaagland met een goudgele kruin, een zwart masker en een geel midden op de onderdelen. Anders dan de meeste verwanten foerageert hij vaak in de middenlaag en de lagere boomlaag van het bos, als vaste deelnemer van gemengde groepen.
Geluid
Hoge, dunne tsit-roepjes en een korte, snelle reeks hoge tonen, vooral als de groep zich verplaatst.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een korte, zwarte snavel. Het mannetje heeft een zwart voorhoofd en een zwart masker rond het oog, een goudgele kruin en een groene achterhals. De rug is groen met zwarte vlekken, de stuit goudgeel. Keel en flanken zijn groen, het midden van borst en buik helder goudgeel. Vleugels en staart zijn zwart met blauwgroene randen. Het vrouwtje heeft een groenere kruin met minder geel en een minder scherp masker. Jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De geelbuiktangare Ixothraupis xanthogastra is kleiner, groen met dichte zwarte vlekjes op kop en borst en een gele buik, zonder zwart masker. De druppeltangare Ixothraupis punctata heeft gevlekte, witachtige onderdelen. De paradijstangare Tangara chilensis heeft een zwarte rug, een rode stuit en turkooisblauwe onderdelen. De okerkaptangare Tangara gyrola heeft een roodbruine kop.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos op terra firme en in várzea, bamboebos en voetheuvelbos, ook bosranden en hoog secundair bos, van het laagland tot ruwweg 1200 m. Zoekt in de middenlaag en de lagere kronen naar insecten op takken en bladeren en eet kleine vruchten, meestal in gemengde groepen. Het nest is een kom in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia ten oosten van de Andes in het Amazonegebied en de aangrenzende voetheuvels. In Ecuador in het oostelijke laagland en de voetheuvels. In Peru in het Amazonelaagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes. In Bolivia in het noorden en langs de voet van de Andes. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het westen van het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen langs paden in het laaglandbos van lodges in het Amazonegebied, bijvoorbeeld in Yasuní in Ecuador of in Manu en Tambopata in Peru; kijk op middelhoogte, niet alleen in de kronen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen en wijdverbreid in het westelijke Amazonegebied, maar afhankelijk van bos en plaatselijk achteruit door ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Tangara schrankii | (Spix, 1825)
Spix beschreef de soort in 1825 als Tanagra schrankii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam eert Franz von Paula Schrank (1747–1835), Duitse botanicus en entomoloog in München. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tabatinga, Rio Solimões, Brazilië.