Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Goudots kolibrie
Goudots kolibrie | Chrysuronia goudoti
Shining-green Hummingbird | Colibrí de Goudot | Beija-flor-verde-brilhante
Goudots kolibrie is een kleine, glanzend groene kolibrie van het noorden van Colombia en het bekken van het Maracaibomeer. Het mannetje heeft een diep gevorkte, blauwzwarte staart en een roze ondersnavel. De soort leeft in half open, vaak droog land en komt ook voor in door de mens veranderd landschap.
Geluid
Waarschijnlijk is de zang een korte, dunne, lispelende ratel, tien tot twaalf keer herhaald. Verder droge tsjip-roepjes en een hoge, dalende triller.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9 cm, met een vrij rechte snavel: de bovensnavel is zwart, de ondersnavel grotendeels roze met een donkere punt. Het mannetje is groen van boven en glanzend blauwgroen van onder, met een witachtige buik en groene onderstaartdekveren met witte randen. De staart is diep gevorkt, met bronszwarte middelste en blauwzwarte buitenste pennen. Het vrouwtje heeft groen gevlekte borstzijden, een bijna zuiver witte buik en een minder diep gevorkte, bronzig groene staart. Jonge vogels zijn doffer groen, met een grijswitte buik.
Verwarringssoorten
De saffierkeelkolibrie Chrysuronia coeruleogularis heeft bij het mannetje een violetblauwe keel en leeft vooral in mangroven en kuststruweel. De blauwbuikamazilia Saucerottia saucerottei heeft een staalblauwe, nauwelijks gevorkte staart en donkere onderstaartdekveren. De blauwstaartsmaragdkolibrie Chlorostilbon mellisugus is kleiner, met een kortere, geheel zwarte snavel. De roodsnavelsmaragdkolibrie Chlorostilbon gibsoni is kleiner, met een rode snavel met zwarte punt; het vrouwtje heeft een grijze onderzijde en een witte streep achter het oog.
Leefgebied
Struikrijk open land met verspreide bomen, droog tot vochtig struweel, randen van galerijbos, koffieplantages en tuinen, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m, plaatselijk tot 1600 m. Haalt nectar uit bloemen van struiken en bomen en vangt kleine insecten. Het nest is een klein kommetje van plantenvezels op een tak of twijg.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Colombia: in het Caribische laagland van het noorden, van het noorden van Chocó oostwaarts tot Bolívar en Cesar, in de midden- en bovenloop van de Magdalenavallei en aan de Colombiaanse kant van het Maracaibobekken. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Venezuela, rond het Maracaibomeer.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek bij bloeiende struiken en bomen in struikrijk weiland en langs bosranden in het laagland van het noorden en in de Magdalenavallei, bijvoorbeeld in Huila en Tolima. Let bij het mannetje op de diep gevorkte staart en de roze ondersnavel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt half open en door de mens veranderd land, zoals weiland, plantages en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Chrysuronia goudoti | (Bourcier, 1843)
Bourcier beschreef de soort in 1843 als Trochilus Goudoti; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chrysuronia werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam is een samentrekking van twee oude soortnamen van de bronsstaartsaffierkolibrie: chrysura (Grieks khrusos, 'goud', en oura, 'staart') en oenone. De soortnaam eert Justin Goudot (1802–ca. 1850), Frans natuuronderzoeker en verzamelaar die lang in Nieuw-Granada (Colombia) werkte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ibagué, Tolima, Colombia.