Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Goudringtangare
Goudringtangare | Bangsia aureocincta
Gold-ringed Tanager | Tangara de Tatamá | Sanhaço-de-anel-dourado
De goudringtangare is een gedrongen tangare met een zeer klein verspreidingsgebied in het natte, bemoste nevelwoud van de Westelijke Andes van Colombia. Een goudgele ring om de zwarte wangen en een groene rug onderscheiden hem van verwante soorten. Hij leeft in paren en kleine groepjes in de middenlaag en het kronendak, vaak met gemengde groepen.
Geluid
Een snelle reeks hoge, dunne en wat zoemende tonen, en korte, scherpe roepjes; weinig beschreven.
Opname: Julián Andrés Zuleta Marín — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een korte, stevige zwarte snavel en een korte staart. De kop is zwart, met een smalle goudgele ring die van boven het oog over de achterrand van de wang naar de keelzijden loopt. Rug, vleugels en staart zijn groen, de schouders blauwig. Midden op de borst ligt een gele vlek; buik en flanken zijn olijfgroen. De iris is donker. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De zwart-gouden tangare Bangsia melanochlamys leeft in dezelfde streek, maar is zwart van boven, zonder gele ring om de wangen, en heeft een groter geel middendeel van borst en buik. De groenrugtangare Bangsia edwardsi leeft lager en heeft een blauwe kruin en wangen. De zwartkinbergtangare Anisognathus notabilis is groter, met een gele kruinstreep en geheel gele onderdelen.
Leefgebied
Zeer nat, sterk bemost nevelwoud en hoger bergbos op de Pacifische helling, ruwweg tussen 1300 en 2200 m. Eet vruchten en bessen en zoekt insecten op bemoste takken, in de middenlaag en het kronendak. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in de Westelijke Andes, in Chocó, Risaralda en het noorden van Valle del Cauca, met de kern rond het massief van Tatamá. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de weg naar Montezuma in de buurt van het nationaal park Tatamá (Risaralda), in het bemoste nevelwoud boven ongeveer 1500 m; de vogels lopen mee met gemengde groepen in het kronendak.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. Het verspreidingsgebied is zeer klein en het bos op de lagere randen ervan wordt gekapt; het hogere deel ligt grotendeels in beschermd gebied.
Wetenschappelijke naam
Bangsia aureocincta | (Hellmayr, 1910)
Hellmayr beschreef de soort in 1910 als Buthraupis aureocincta; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Bangsia werd in 1919 ingevoerd door Penard. De geslachtsnaam eert Outram Bangs (1863–1932), Amerikaans zoöloog en vanaf 1900 conservator zoogdieren van het Museum of Comparative Zoology van Harvard. De soortnaam komt van Latijn aureus, 'gouden', en cinctus, 'omgord', naar de gouden ring rond de kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Tatamá, Chocó, Colombia.