Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Goudsnavelgors
Goudsnavelgors | Arremon aurantiirostris
Orange-billed Sparrow | Rascador pico naranja | Tico-tico-de-bico-laranja
De goudsnavelgors is een gors van de ondergroei van vochtig laaglandbos, met een fel oranje snavel tegen een zwarte kop. Het verspreidingsgebied loopt van het zuiden van Mexico tot in het noorden van Peru. Hij leeft in paren op de grond en zoekt zijn voedsel tussen het bladafval.
Geluid
De zang is een reeks zeer hoge, dunne, sissende tonen en trillers. De roep is een hoge, scherpe tsit.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een vrij korte staart. De snavel is fel oranje. De kop is zwart, met een witte wenkbrauwstreep achter het oog en een smalle grijze middenkruinstreep. De keel is wit en wordt begrensd door een brede zwarte borstband. Rug, vleugels en staart zijn olijfgroen, met een kleine gele vlek aan de buiging van de vleugel. De rest van de onderdelen is wit, met grijze flanken. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer, met een donkere snavel en een vlekkerige borst.
Verwarringssoorten
De kapucijnergors Arremon abeillei van het droogbos in het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru heeft een zwarte snavel en een grijze rug. De olijfruggors Arremon taciturnus ten oosten van de Andes heeft een zwarte snavel. De bruinkapstruikgors Arremon brunneinucha is groter, met een kastanjebruine kruin en een zwarte snavel, en leeft hoger. De panamagors Arremonops conirostris heeft een grijze kop met zwarte strepen, een donkere snavel en geen borstband.
Leefgebied
Ondergroei van vochtig laaglandbos, voetheuvelbos en oud secundair bos, vooral in schaduwrijke ravijnen en langs beekjes, van zeeniveau tot ongeveer 1300 m. Zoekt op de grond, door bladeren opzij te werpen, naar insecten, andere ongewervelden en zaden. Het nest is een overdekt bouwsel op of vlak boven de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland, in het noordwesten en het middelste Magdalenadal en aan de voet van de oostflank in het zuiden. In Ecuador ten westen van de Andes in het laagland en de voetheuvels, en aan de voet van de oostflank. In Peru alleen in het noorden, in Tumbes en aan de voet van de oostflank. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van Mexico tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de ondergroei van voetheuvelbos in het noordwesten van Ecuador, bijvoorbeeld bij Milpe. De vogels foerageren op de grond langs bospaden; let op het geritsel van bladeren en op hoge zang uit de ondergroei.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijd verbreid, maar is plaatselijk teruggelopen door ontbossing van het laagland.
Wetenschappelijke naam
Arremon aurantiirostris | de Lafresnaye, 1847
De Lafresnaye beschreef de soort in 1847 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Arremon werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks arrhēmōn, 'zwijgend, zonder spraak'. De soortnaam komt van Latijn aurantius, 'oranje', en rostrum, 'snavel': 'met oranje snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Panama.