Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Witbrauwstruikgors
Witbrauwstruikgors | Arremon torquatus
White-browed Brushfinch | Cerquero cabecilistado | Tico-tico-de-sobrancelha-branca
De witbrauwstruikgors is de zuidelijkste soort van de groep struikgorzen met een gestreepte kop, van het zuidoosten van Peru tot in Argentinië. Sinds de opsplitsing van de vroegere streepkopstruikgors draagt alleen deze soort nog de wetenschappelijke naam Arremon torquatus. Hij leeft in paren dicht bij de grond in het bergbos en struikgewas van de Yungas.
Geluid
Zeer hoge, dunne roepjes, ongeveer tsiet, waarmee de partners contact houden. De zang is een korte reeks hoge, ijle fluittonen en trillers, vooral in de vroege ochtend.
Opname: Rosendo Manuel Fraga — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19 cm, stevig, met een zwarte snavel en een vrij lange staart. De kop is zwart, met een grijze middenkruinstreep en een lange witte wenkbrauwstreep. De keel is wit, zonder borstband. Rug, vleugels en staart zijn olijfgroen; borst en flanken zijn grijs, het midden van de buik is witachtig. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer en bruiner, met een minder scherp koppatroon.
Verwarringssoorten
De grijsbrauwstruikgors Arremon assimilis, die noordelijker in Peru leeft, heeft een grijze in plaats van een witte wenkbrauwstreep. De bruinkapstruikgors Arremon brunneinucha heeft een kastanjebruine kruin en een zwarte borstband. De roodnekstruikgors Atlapetes rufinucha heeft een roodbruine kruin en gele onderdelen.
Leefgebied
Ondergroei van vochtig bergbos en nevelwoud van de Yungas, bosranden, bamboe en struikgewas, in het zuiden ook drogere bossen, ruwweg tussen 1000 en 3400 m. Zoekt op en vlak boven de grond tussen het bladafval naar insecten, andere ongewervelden en zaden. Het nest is een kom laag in een struik of in dicht struikgewas.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru alleen in het zuidoosten, vooral in Puno. In Bolivia langs de oostflank van de Andes, van La Paz via Cochabamba en Santa Cruz zuidwaarts tot Chuquisaca en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de wegen door de Yungas van La Paz en Cochabamba, waar paren in de vroege ochtend aan bosranden en in wegbermen op de grond foerageren. Let op hoge roepjes uit dicht struikgewas.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is vrij wijd verbreid en leeft ook in secundair bos en struikgewas.
Wetenschappelijke naam
Arremon torquatus | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als Embernagra torquata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Arremon werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks arrhēmōn, 'zwijgend, zonder spraak'. De soortnaam is Latijn voor 'met een halsband', naar de zwarte borstband. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Carcuata, Yungas, Bolivia.