Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Grijsbrauwstruikgors
Grijsbrauwstruikgors | Arremon assimilis
Grey-browed Brushfinch | Matorralero cejigrís | Tico-tico-de-sobrancelha-cinza
De grijsbrauwstruikgors is de meest verbreide struikgors met een gestreepte kop in de noordelijke Andes, van Colombia tot in het zuiden van Peru. Tot de opsplitsing van de streepkopstruikgors Arremon torquatus in ruime zin werd hij daartoe gerekend. Hij leeft in paren op en vlak boven de grond in de ondergroei van bergbos, vaak in bamboe.
Geluid
Zeer hoge, dunne roepjes, ongeveer tsiet, waarmee de partners contact houden. De zang is een korte reeks hoge, ijle fluittonen en trillers, vooral in de vroege ochtend.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19–20 cm, stevig, met een zwarte snavel en een vrij lange staart. De kop is zwart, met een grijze middenkruinstreep en een lange grijze wenkbrauwstreep. De keel is wit, zonder borstband. Rug, vleugels en staart zijn olijfgroen; borst en flanken zijn grijs, het midden van de buik is witachtig. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer en bruiner, met een minder scherp koppatroon en vage strepen op de onderdelen.
Verwarringssoorten
De witbrauwstruikgors Arremon torquatus van het zuidoosten van Peru en Bolivia heeft een witte in plaats van een grijze wenkbrauwstreep. De zwartkopstruikgors Arremon atricapillus leeft lager in Colombia en heeft hooguit vage grijze kopstrepen. De bruinkapstruikgors Arremon brunneinucha heeft een kastanjebruine kruin en een zwarte borstband. De tangarestruikgors Oreothraupis arremonops heeft een oranjebruin lichaam.
Leefgebied
Ondergroei van vochtig bergbos, nevelwoud en hoger bergregenwoud, bosranden, bamboe en struikgewas, ruwweg tussen 1500 en 3500 m. Zoekt op en vlak boven de grond tussen het bladafval naar insecten, andere ongewervelden en zaden, en sluit zich soms aan bij gemengde groepen van de ondergroei. Het nest is een kom laag in een struik of in bamboe.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens, maar niet in de Santa Marta en de Perijá. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru in de Andes zuidwaarts tot ongeveer Cuzco. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bergwegen door nevelwoud, bijvoorbeeld in de reservaten op de westflank boven Quito. Paren komen in de vroege ochtend aan bosranden en in wegbermen op de grond foerageren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijd verbreid en leeft ook in secundair bos en struikgewas, al verdwijnt plaatselijk bergbos door ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Arremon assimilis | (Boissonneau, 1840)
Boissonneau beschreef de soort in 1840 als Tanagra (Arremon Vieillot; Embernagra Lesson) assimilis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Arremon werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks arrhēmōn, 'zwijgend, zonder spraak'. De soortnaam is Latijn voor 'gelijkend', naar de gelijkenis met verwante struikgorzen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.