Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Kapucijnergors

Kapucijnergors | Arremon abeillei

Black-capped Sparrow | Cerquero coroninegro | Tico-tico-de-cabeça-preta

De kapucijnergors is een kleine gors van de droge bossen van het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru. Met zijn zwarte kruin, witte wenkbrauwstreep en zwarte borstband lijkt hij op de goudsnavelgors, maar hij heeft een zwarte snavel en een grijze rug. Hij leeft in paren op de grond in de ondergroei.

Kapucijnergors (Arremon abeillei)
Foto: Miguel Alván — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een korte reeks zeer hoge, dunne tonen. De roep is een hoge tsit.

Luister: ZangXC1083960

Opname: andro_.m — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

15 cm. De snavel is zwart. Kruin en zijkop zijn zwart, met een smalle witte wenkbrauwstreep achter het oog. Nek en rug zijn grijs, de vleugels grijsbruin met olijfgroene randen; vogels uit het dal van de Marañón hebben een olijfgroenere rug. De keel is wit, met een smalle zwarte borstband; de rest van de onderdelen is wit met grijze flanken. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer en bruiner.

Verwarrings­soorten

De goudsnavelgors Arremon aurantiirostris heeft een oranje snavel en een olijfgroene rug en leeft in vochtig bos. De panamagors Arremonops conirostris heeft een grijze kop met zwarte strepen, een olijfgroene rug en geen borstband. Stolzmanns gors Rhynchospiza stolzmanni heeft een grijze kop met roodbruine strepen, geen borstband en leeft in opener struweel.

Leefgebied

Ondergroei van droog loofverliezend en halfvochtig bos, vooral langs droge beddingen en in schaduwrijke ravijnen, van zeeniveau tot ongeveer 1800 m. Zoekt op de grond naar insecten en zaden. Over het nest is weinig bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Ecuador in het westen, van Manabí zuidwaarts tot El Oro en Loja. In Peru in het noordwesten, in Tumbes, Piura, Lambayeque en Cajamarca, en in het droge dal van de Marañón. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in het droogbos van Loja, bijvoorbeeld in het reservaat Jorupe bij Macará. Paren foerageren laag in de schaduw van dicht struikgewas; let in de vroege ochtend op hun hoge roepjes.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het droogbos van de Tumbesregio is sterk versnipperd door houtkap, begrazing en landbouw, wat de soort plaatselijk treft.

Wetenschappelijke naam

Arremon abeillei | Lesson, 1844

Lesson beschreef de soort in 1844 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Arremon werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks arrhēmōn, 'zwijgend, zonder spraak'. De soortnaam eert Grégoire Abeillé (1798–1848), Frans arts, ornitholoog en verzamelaar. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guayaquil, Ecuador.