Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Goudvleugelgors
Goudvleugelgors | Arremon schlegeli
Golden-winged Sparrow | Cerquero alidorado | Tico-tico-de-asa-dourada
De goudvleugelgors is een gors van droge en halfvochtige bossen in het noorden van Colombia en Venezuela. Hij combineert een geheel zwarte kop met een goudgele snavel en een gele schoudervlek. Hij leeft in paren of familiegroepjes in de ondergroei.
Geluid
De zang is een reeks hoge, dunne, fluitende tonen. De roep is een hoge tsit.
Opname: Scott Olmstead — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm. De snavel is goudgeel tot oranjegeel. De kop is geheel zwart, zonder strepen. De rug is grijs tot olijfgrijs, met een gele vlek op de schouder; vleugels en staart zijn grijs. De onderdelen zijn wit, met een zwarte vlek aan de zijkant van de borst en grijze flanken. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer, met een donkerder snavel.
Verwarringssoorten
De goudsnavelgors Arremon aurantiirostris heeft een witte wenkbrauwstreep, een doorlopende zwarte borstband en een olijfgroene rug en leeft in vochtig bos. De panamagors Arremonops conirostris heeft een grijze kop met zwarte strepen en een donkere snavel. De tocuyogors Arremonops tocuyensis is kleiner en bleker, met bruine kopstrepen, en leeft in droog struweel in La Guajira.
Leefgebied
Ondergroei van droog loofverliezend bos, halfvochtig bos, galerijbos en struikgewas, van zeeniveau tot ongeveer 1300 m. Zoekt op de grond en in lage vegetatie naar insecten en zaden. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Caribische laagland en de voetheuvels van het noorden, van Atlántico en Bolívar oostwaarts via Magdalena en de lage hellingen van de Sierra Nevada de Santa Marta tot Cesar en La Guajira. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het bos op de lage hellingen van de Santa Marta, bijvoorbeeld rond Minca en in Tayrona. Paren foerageren laag in dicht struikgewas; let op hun hoge roepjes.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Droog bos in het noorden van Colombia is sterk versnipperd, maar de soort leeft ook in secundair bos en struikgewas.
Wetenschappelijke naam
Arremon schlegeli | Bonaparte, 1850
Bonaparte beschreef de soort in 1850 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Arremon werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks arrhēmōn, 'zwijgend, zonder spraak'. De soortnaam eert Hermann Schlegel (1804–1884), Duits ornitholoog en directeur van het Rijksmuseum van Natuurlijke Historie in Leiden. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caracas, Venezuela.