Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Goulds juweelkolibrie
Goulds juweelkolibrie | Heliodoxa aurescens
Gould's Jewelfront | Brillante frentijoya | Beija-flor-estrela
Goulds juweelkolibrie is een briljantkolibrie van het Amazonelaagland, herkenbaar aan de brede roodbruine band over de borst. Het mannetje draagt een glinsterend violetblauwe vlek op het voorhoofd, waarnaar de Engelse naam 'jewelfront' verwijst. De soort leeft in de onderste lagen van het bos en vliegt vaste routes langs bloeiende planten.
Geluid
Hoge, dunne tsip-roepjes, enkel of in korte reeksen; weinig beschreven.
Opname: Sidnei Dantas — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een rechte zwarte snavel en een kleine witte vlek achter het oog. Het mannetje is donkergroen van boven, met een glinsterend violetblauwe vlek op het voorhoofd, een glinsterend groene keel en een brede, oranjebruine band over de borst; de buik is groen. De staart is grotendeels roodbruin, met bronsgroene middelste veren. Het vrouwtje lijkt op het mannetje, maar mist de voorhoofdsvlek en heeft een doffere keel; de roodbruine borstband en staart heeft zij ook.
Verwarringssoorten
De zwartkeelbriljantkolibrie Heliodoxa schreibersii is groter en donkerder, met een zwarte keel, een lange, diep gevorkte zwarte staart en geen roodbruine borstband. De roodvleugelbriljantkolibrie Heliodoxa branickii leeft hoger in de voetheuvels, heeft roodbruine binnenvanen aan de vleugelpennen en een donkere staart. De vorkstaartbosnimf Thalurania furcata heeft bij het mannetje een violette buik en een gevorkte blauwzwarte staart, zonder roodbruin op borst of staart.
Leefgebied
Het binnenste en de randen van vochtig laaglandbos op terra firme, ook in várzea en in de lagere voetheuvels, tot ongeveer 1000 m. Foerageert in de onderste lagen aan bloemen van onder meer heliconia's, vaak langs een vaste route, en vangt kleine insecten. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Amazonelaagland in het zuidoosten. In Ecuador in het laagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes. In Peru in het Amazonelaagland over een groot deel van het oosten. In Bolivia in het laagland in het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het westen van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs paden in het binnenste van terra-firmebos in het Amazonelaagland, bij bloeiende heliconia's en andere bloemen in de onderlaag. Wachten bij een groep bloeiende planten levert vaak het meest op, omdat de vogel langs dezelfde route terugkeert.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijdverbreid maar weinig talrijk; ontbossing tast plaatselijk het leefgebied aan.
Wetenschappelijke naam
Heliodoxa aurescens | (Gould, 1846)
Gould beschreef de soort in 1846 als Trochilus (Lampornis) aurescens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Heliodoxa werd in 1850 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks hēlios, 'zon', met doxa, 'glorie' of 'luister'. De soortnaam is Latijn aurescens, 'goudkleurig wordend', van aurum, 'goud'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Oost-Peru.