Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Graslandgors
Graslandgors | Ammodramus humeralis
Grassland Sparrow | Sabanero rayado | Tico-tico-do-campo
De graslandgors is een kleine, grijsbruine gors van open savannen en weiden in het laagland van Zuid-Amerika. Het mannetje zingt vanaf een graspol, paal of struikje een hoog, zoemend liedje. In het gidsgebied is het de Ammodramus van de natuurlijke graslanden in de Llanos en de Beni.
Geluid
Een hoog, dun liedje van twee of drie heldere tonen, gevolgd door een zoemende triller, ongeveer tsie tsie tsrrrrrr, vaak lang achter elkaar herhaald. De roep is een kort tsik.
Opname: Marcos E. Sosa — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een spitse snavel en een vrij lange, smalle staart. Kop en zijhals zijn grijs, met een gele vlek voor het oog en een licht oogringetje; de kruin is fijn bruin gestreept. De bovendelen zijn grijs, met roodbruine en zwarte strepen. Bij de vleugelbocht zit geel. De onderdelen zijn lichtgrijs, met een witte keel en buik en geelbruine flanken. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn bruiner, met een fijn gestreepte borst en minder geel bij het oog.
Verwarringssoorten
De sprinkhaangors Ammodramus savannarum heeft een geelbruin gezicht en een geelbruine borst, een lichte middenstreep op de kruin en een kortere staart; in het gidsgebied leeft hij alleen in het zuidwesten van Colombia. De geelwanggors Ammodramus aurifrons is egaler grijsbruin, met veel meer geel in het gezicht en een vager gestreepte rug, en leeft vooral in weiden en langs rivieren in het Amazonegebied. De wigstaartgrasgors Emberizoides herbicola is veel groter, met een lange, puntige staart.
Leefgebied
Natuurlijke graslanden, savannen met verspreide struiken en bomen, droge weiden en grazige randen van moerassen, vooral in het laagland tot ongeveer 1000 m. Zoekt op de grond tussen het gras naar zaden en insecten. Het nest is een kommetje van gras op of vlak boven de grond, verborgen in een graspol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Llanos ten oosten van de Andes en in het Caribische laagland in het noorden. In Peru alleen in het zuidoosten, op de savannen van de Pampas del Heath in Madre de Dios. In Bolivia wijd verbreid op de savannen van de Beni en in het laagland van Santa Cruz. Ontbreekt in Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's en grote delen van Brazilië, Paraguay, Uruguay en Noord-Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Rij of loop in de vroege ochtend langs savannen en weiden en let op zingende vogels op graspollen en hekpalen. Op de Llanos en in de Beni is de soort langs wegen door open grasland regelmatig te horen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt beweid grasland, maar verdwijnt waar savannen worden omgezet in akkers of bosaanplant.
Wetenschappelijke naam
Ammodramus humeralis | (Bosc, 1792)
Bosc beschreef de soort in 1792 als Tanagra humeralis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ammodramus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks ammos, 'zand', en dromos, 'loper': 'zandloper'. De soortnaam komt van Latijn humerus, 'schouder': 'van de schouder', naar de gele vleugelboeg. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.