Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Geelwanggors
Geelwanggors | Ammodramus aurifrons
Yellow-browed Sparrow | Sabanero cejiamarillo | Cigarrinha-do-campo
De geelwanggors is een kleine, grijsbruine gors met een gele wenkbrauw, kenmerkend voor open plekken in het Amazonegebied. Hij is sterk toegenomen met de ontbossing en leeft in weiden, langs wegen, op zandbanken en in dorpen. Zijn zoemende zang is in open terrein in het Amazonelaagland een veelgehoord geluid.
Geluid
De zang is een dun, insectachtig zoemen, meestal met een of twee tikjes ervoor, ongeveer tik, tssss-tssss; het mannetje zingt vanaf een graspol, steen, hek of dak. De roep is een kort tsik.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een vrij spitse snavel en een korte staart. De bovendelen zijn grijsbruin, met vage donkere strepen op de rug. Het gezicht is grijs, met een gele streep die van de teugel tot boven het oog loopt; bij sommige vogels is ook de kin of de wang geel. De vleugelbocht is geel. De onderdelen zijn grijswit, met een grijzere borst en grijzere flanken. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn bruiner en vager getekend, met weinig geel in het gezicht en een licht gestreepte borst.
Verwarringssoorten
De graslandgors Ammodramus humeralis heeft alleen een kleine gele vlek voor het oog, een duidelijker gestreepte kruin en rug, en leeft op natuurlijke savannen. Vrouwtjes en jongen van de jacarinagors Volatinia jacarina hebben een kegelvormige snavel, een gestreepte borst en geen geel in het gezicht.
Leefgebied
Weiden, grazige wegbermen, open plekken bij boerderijen en dorpen, zandbanken en grasoevers langs rivieren, en grasland op riviereilanden, in het laagland tot ongeveer 1000 m, plaatselijk hoger in de dalen van de oostflank. Zoekt op de grond naar zaden en insecten. Het nest is een kommetje van gras op de grond of laag in een graspol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia ten oosten van de Andes, in het Amazonegebied en aan de zuidrand van de Llanos. In Ecuador en Peru in het hele Amazonelaagland en in de lagere dalen van de oostflank. In Bolivia in het laagland van het noorden en het midden. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en in het westen en midden van het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs grazige wegbermen, voetbalvelden en rivieroevers bij dorpen in het Amazonelaagland; zingende vogels zitten vaak op een graspol of paaltje.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert van open terrein dat na ontbossing ontstaat en is in grote delen van het Amazonelaagland algemeen.
Wetenschappelijke naam
Ammodramus aurifrons | (Spix, 1825)
Spix beschreef de soort in 1825 als Tanagra aurifrons; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ammodramus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks ammos, 'zand', en dromos, 'loper': 'zandloper'. De soortnaam komt van Latijn aurum, 'goud', en frons, 'voorhoofd': 'met gouden voorhoofd', naar de gele kleur boven en voor het oog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Fonte Boa, Rio Solimões, Brazilië.