Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Grijsborsttangare
Grijsborsttangare | Chlorospingus semifuscus
Dusky Chlorospingus | Clorospingo oscuro | Clorospingo-escuro
De grijsborsttangare is een sobere, grijze chlorospingus van de Pacifische flank van de Andes in Colombia en Ecuador. Hem ontbreekt de gele borstband van de meeste verwanten; de lichte iris valt op in het donkere gezicht. In het nevelwoud van de westflank is hij een vaste deelnemer aan gemengde groepen.
Geluid
Droge, scherpe tsjip-roepjes, in groepen vaak herhaald, en een snelle, droge reeks tsjiptonen als zang.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een kegelvormige, donkere snavel. De kop is grijs, zonder witte vlek achter het oog. De bovendelen zijn donker olijfgroen. De onderdelen zijn grijs, op de borst en de flanken met een olijfbruine zweem en zonder duidelijke gele band; de buik is lichter grijs. De iris is meestal licht, grijsachtig wit tot lichtbruin. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer en bruiner.
Verwarringssoorten
De briltangare Chlorospingus flavopectus heeft een gele borstband en meestal een witte vlek achter het oog. De grijskeeltangare Chlorospingus canigularis heeft een lichtgrijze keel en een olijfgele borstband. De geelborsttangare Chlorospingus flavigularis heeft een heldergele keel. De zwartoorsfenops Sphenopsis melanotis heeft een zwart oorvlak en okerkleurige onderdelen.
Leefgebied
Vochtig nevelwoud, bergregenwoud en bosranden op de Pacifische flank, ook hoog secundair bos, ruwweg tussen 1200 en 2500 m. Zoekt in de onderste en middelste lagen naar insecten en kleine vruchten, meestal in groepjes binnen gemengde groepen. Het nest is een kom van mos en vezels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de Pacifische flank van de West-Andes, van Antioquia zuidwaarts tot Nariño. In Ecuador op de westflank, vooral in het noorden en midden. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de nevelwouden boven Mindo en Tandayapa in Ecuador of langs bergwegen op de westflank in Colombia; groepjes trekken met gemengde groepen door de ondergroei en de middelste lagen.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de hier gevolgde indeling. De soort is in geschikt bos algemeen, maar het nevelwoud van de westflank wordt plaatselijk gekapt voor veeteelt.
Wetenschappelijke naam
Chlorospingus semifuscus | Sclater & Salvin, 1873
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1873 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Chlorospingus werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks khlōros, 'groen', met spingos, een kleine vogel, mogelijk de vink. De soortnaam komt van Latijn semi, 'half', en fuscus, 'donker, bruinzwart', naar het deels donkere verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Omgeving van Quito, Ecuador.