Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Pirritangare
Pirritangare | Chlorospingus inornatus
Pirre Chlorospingus | Clorospingo del Pirre | Clorospingo-de-pirre
De pirritangare is een donkere chlorospingus van de geïsoleerde bergen van Oost-Darién, rond Cerro Pirre in Panama. In het gidsgebied komt hij alleen in het uiterste noordwesten van Colombia voor, in de grensbergen met Panama, waar maar weinig waarnemingen zijn gedaan. Hij leeft in groepjes in het nevelwoud.
Geluid
Scherpe tsjip-roepjes en droge reeksen tsjiptonen, zoals bij verwante soorten; weinig beschreven.
Opname: Cameron Rutt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, vrij groot voor een chlorospingus, met een kegelvormige, donkere snavel. De kop is donker roetgrijs tot zwartachtig, zonder witte vlek achter het oog. De bovendelen zijn donker olijfgroen. Keel en borst zijn olijfgeel, de buik is grijsachtig en de flanken zijn olijfkleurig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De tacarcunatangare Chlorospingus tacarcunae uit de bergen iets noordelijker heeft een lichtere, olijfkleurige kop en een geelachtige keel. De briltangare Chlorospingus flavopectus heeft een witte vlek achter het oog en een witachtige keel. De geelborsttangare Chlorospingus flavigularis heeft een heldergele keel en een grijze borst.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud op de hogere hellingen en toppen, ruwweg boven 900 m. Zoekt in de middelste en hogere lagen naar insecten en kleine vruchten, in groepjes of in gemengde groepen. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste noordwesten, in de bergen van de Serranía del Darién op de grens met Panama, met weinig waarnemingen. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van Oost-Darién in Panama, vooral op Cerro Pirre.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het leefgebied in het gidsgebied is afgelegen en vrijwel ontoegankelijk. Elke waarneming aan de Colombiaanse kant verdient documentatie met foto of geluidsopname.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar ligt in afgelegen, grotendeels beboste en deels beschermde bergen.
Wetenschappelijke naam
Chlorospingus inornatus | (Nelson, 1912)
Nelson beschreef de soort in 1912 als Hylospingus inornatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chlorospingus werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks khlōros, 'groen', met spingos, een kleine vogel, mogelijk de vink. De soortnaam is Latijn inornatus, 'onversierd', naar het eenvoudige verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Pirre, Panama.