Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Grijsbuikberghoningkruiper
Grijsbuikberghoningkruiper | Diglossa carbonaria
Grey-bellied Flowerpiercer | Pinchaflor carbonero | Fura-flor-de-barriga-cinza
De grijsbuikberghoningkruiper is een zwarte berghoningkruiper met een grijze buik, die alleen in de Andes van Bolivia voorkomt. Hij leeft in struweel en Polylepis-bosjes op de hellingen en in de dalen van de oostelijke Andes. Vroeger werd hij met de zwartkeel-, zwarte en méridaberghoningkruiper tot één soort gerekend.
Geluid
De zang is een snelle, hoge, kwetterende reeks tonen; de roep is een kort tsit.
Opname: Sjoerd Mayer — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een opgewipte snavel met een haakje aan de punt. Kop, keel en bovendelen zijn zwart, met een blauwgrijze schoudervlek en een grijze stuit. Borst en buik zijn grijs, de onderstaartdekveren roestkleurig. De seksen zijn gelijk; jongen zijn bruiner en van onderen gestreept.
Verwarringssoorten
De zwartkeelberghoningkruiper Diglossa brunneiventris heeft een kastanjebruine buik en een grijze baardstreep; plaatselijk worden mengvormen gemeld. De witbaardberghoningkruiper Diglossa mystacalis heeft een lichte baardstreep en een zwarte buik en leeft in vochtiger bos aan de boomgrens. De kleverberghoningkruiper Diglossa sittoides heeft een blauwgrijze bovenkant en roestkleurige onderdelen.
Leefgebied
Struweel, Polylepis-bosjes, struikrijke hellingen, heggen en tuinen in de hooglanden en de bovenste delen van de droge dalen, meestal tussen ongeveer 2500 en 4300 m. Prikt bloemkronen aan de zijkant open voor nectar en eet ook insecten. Het nest is een kom in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Bolivia, in de Andes van La Paz en Cochabamba en de aangrenzende departementen naar het zuiden. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in Bolivia langs heggen en in Polylepis-bosjes in de hooglanden rond Cochabamba; let op de grijze buik en de roestkleurige onderstaart.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen binnen een klein verspreidingsgebied; de soort verdraagt een agrarisch landschap met heggen.
Wetenschappelijke naam
Diglossa carbonaria | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1838)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1838 als Serrirostrum carbonarium; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Diglossa werd in 1832 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks diglōssos, 'met twee tongen' of 'tweetalig'. De soortnaam komt van Latijn carbonarius, 'van houtskool', naar het donkere, kolenzwarte verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sica Sica, La Paz, Bolivia.