Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Grijsbuikklauwiertiran
Grijsbuikklauwiertiran | Agriornis micropterus
Grey-bellied Shrike-Tyrant | Gaucho gris | Gaúcho-de-barriga-cinza
De grijsbuikklauwiertiran is een grote, egaal grijsbruine klauwiertiran van droge, open berggebieden in het zuiden van het gidsgebied. In de Andes leeft een standvogelvorm; de zuidelijke vogels uit Patagonië trekken in de zuidelijke winter naar het noorden. Hij zit rechtop op struiken en rotsen en jaagt op grote insecten op de grond.
Geluid
Meestal stil; geeft een zachte fluittoon en in de broedtijd herhaalde fluitende roepen in de schemering.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
24–25 cm, met een zware, gehaakte snavel; de bovensnavel is zwartachtig, de ondersnavel grotendeels licht. De bovenzijde is grijsbruin, de keel witachtig met fijne, vage donkere strepen. Borst en buik zijn licht grijsbruin, naar achteren met een geelbruine tint; de onderstaartdekveren zijn licht kaneelkleurig. De staart is donker, alleen de buitenste pen heeft een smalle witachtige buitenvlag. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De zwartbekklauwiertiran Agriornis montanus heeft een geheel zwarte snavel, een sterker gestreepte keel en veel wit in de staart. De witstaartklauwiertiran Agriornis albicauda is groter, met een dicht gestreepte keel en een witte staart. De Patagonische klauwiertiran Agriornis murinus is veel kleiner, met een kleinere snavel en een witte wenkbrauwstreep. De grijze monjita Nengetus cinereus is grijzer, met een korte, rechte snavel en een witte vleugelvlek in de vlucht.
Leefgebied
Droge puna en altiplano met struiken, rotsige hellingen en ravijnen, en droge bergdalen met struweel, meestal tussen 2500 en 4300 m; trekvogels uit het zuiden in de zuidelijke winter ook in droog struweel en open land in het laagland. Jaagt vanaf een uitkijkpost op grote insecten en kleine gewervelden op de grond. Het nest ligt laag in een doornstruik of tussen rotsen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: schaars en lokaal in de Andes van het uiterste zuiden. Bolivia: in de Andes en op het altiplano van het westen en zuiden; in de zuidelijke winter worden ook trekvogels uit het zuiden in het laagland van het zuidoosten gemeld. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili en in Argentinië, waar de zuidelijke vogels in Patagonië broeden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op het altiplano en in droge, struikrijke bergdalen in het zuiden van Bolivia; let op een grote grijsbruine tiran met een zware snavel en een staart zonder duidelijk wit.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijd verspreid maar komt in het gidsgebied in lage dichtheden voor.
Wetenschappelijke naam
Agriornis micropterus | Gould, 1839
Gould beschreef de soort in 1839 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Agriornis voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks agrios, 'wild, woest', en ornis, 'vogel'. De soortnaam komt van Grieks mikros, 'klein', en pteron, 'vleugel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Puerto Deseado, Santa Cruz, Argentinië.