Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Grijskapsierragors
Grijskapsierragors | Phrygilus gayi
Grey-hooded Sierra Finch | Yal cabecigrís | Tico-tico-de-capuz-cinza
De grijskapsierragors is een sierragors van Chili en West-Argentinië, met een blauwgrijze kap, een olijfgroene rug en gele onderdelen. In het gidsgebied komt hij alleen als zeldzame dwaalgast in het uiterste zuiden voor. Hij lijkt sterk op de punasierragors, die vroeger tot dezelfde soort werd gerekend.
Geluid
De zang is een korte reeks fluit- en tjilptonen; de roep een metaalachtig tsjip.
Opname: Meena Haribal — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–17 cm, met een kegelvormige, grijze snavel. Het mannetje heeft een blauwgrijze kop, keel en bovenborst. De mantel is olijfgroen tot olijfgeel, in sommige vormen met een roestbruine zweem, de stuit grijsgroen. Borst en buik zijn helder geel, de onderbuik en onderstaartdekveren witachtig. Vleugels en staart zijn grijs met donkere centra. Het vrouwtje is doffer, met een bruinig grijze, vaag gestreepte kap en fletser gele onderdelen. Jongen zijn bruiner en gestreept.
Verwarringssoorten
De punasierragors Phrygilus punensis heeft een donkerder leigrijze kap en een bruinere, minder groene rug, en is de vogel die je in de Peruaanse en Boliviaanse Andes normaal ziet. De zwartkapsierragors Phrygilus atriceps heeft een zwarte kap en een goudbruine rug. Elke vogel met een grijze kap in het zuiden van het gidsgebied is eerst een punasierragors, tot het tegendeel vaststaat.
Leefgebied
Struweel, rotsige hellingen, steppe en de randen van akkers en dorpen in de Andes en het voorland, van zeeniveau in het zuiden tot boven 3500 m in het noorden van het verspreidingsgebied. Zoekt op de grond en in struiken naar zaden en insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeldzame dwaalgast; er zijn slechts enkele, deels onbevestigde meldingen uit het uiterste zuiden. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Midden- en Zuid-Chili en in West-Argentinië, zuidwaarts tot Vuurland.
Hoe en wanneer kijken
Een melding in het gidsgebied vraagt om goede foto's van kap, rug en flanken; de verwarring met de punasierragors ligt voor de hand.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in het verspreidingsgebied in Chili en Argentinië.
Wetenschappelijke naam
Phrygilus gayi | (Gervais, 1834)
Gervais beschreef de soort in 1834 als Fringilla gayi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Phrygilus werd in 1844 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks phrugilos, een niet geïdentificeerde vogel die Aristophanes noemt. De soortnaam eert Claude Gay (1800-1873), Frans natuuronderzoeker die de natuur van Chili beschreef in zijn Historia física y política de Chile. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chili.