Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Grijskeelzanger
Grijskeelzanger | Myiothlypis cinereicollis
Grey-throated Warbler | Reinita gorgigrís | Pula-pula-de-garganta-cinza
De grijskeelzanger is een zanger van de ondergroei van bergbos in het noordoosten van Colombia en het aangrenzende westen van Venezuela, met een grijze kop en keel boven gele onderdelen. Zijn verspreiding is versnipperd en beperkt tot de Serranía de Perijá en het noordelijk deel van de Oostelijke Andes.
Geluid
De zang is een snelle, stijgende reeks hoge, heldere tonen. De roep is een droog tsjek.
Opname: Nick Athanas — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, vrij stevig, met een vrij lange staart. Kop en nek zijn grijs; de kruin heeft een gele middenstreep, aan weerszijden donker afgezet. De bovendelen zijn olijfgroen. Keel en bovenborst zijn grijs, de rest van de onderdelen geel, met olijfkleurige flanken. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een vagere kruinstreep.
Verwarringssoorten
De goudkruinzanger Myiothlypis coronata heeft een roodbruine in plaats van gele kruinstreep, met zwarte zijbanden en een zwarte oogstreep, en leeft meestal hoger. De goudhaanzanger Basileuterus culicivorus is kleiner, met een gele keel en een gele tot oranje kruinstreep tussen zwarte banden. De zwartkuifzanger Myiothlypis nigrocristata heeft een zwarte kruin, een gele teugelstreep en gele onderdelen, en leeft hoger.
Leefgebied
Dichte ondergroei van vochtig bergbos, bosranden, oud secundair bos, struikgewas en schaduwkoffie, vooral tussen 800 en 2100 m. Zoekt in paren, soms met gemengde groepen, insecten laag in de begroeiing. Het nest is, zoals bij verwante soorten, vermoedelijk een overkoepeld nest op of vlak bij de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: Serranía de Perijá en het noordelijk deel van de Oostelijke Andes, vooral in Norte de Santander en Santander, plaatselijk zuidelijker. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela, in de Sierra de Perijá en de Andes van Táchira.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de ondergroei van bosranden en schaduwkoffie op de flanken van de Oostelijke Andes in Norte de Santander en Santander. Let op de hoge, stijgende zang uit dicht struikgewas.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd volgens de huidige beoordeling. Het verspreidingsgebied is klein en versnipperd, en het bergbos in dit deel van Colombia is grotendeels omgezet in landbouwgrond; de soort verdraagt wel schaduwkoffie en secundaire begroeiing.
Wetenschappelijke naam
Myiothlypis cinereicollis | (Sclater, 1864)
Sclater beschreef de soort in 1864 als Basileuterus cinereicollis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiothlypis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam combineert Latijn cinereus, 'asgrauw', en -collis, '-halzig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.