Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Cuzcozanger
Cuzcozanger | Myiothlypis chrysogaster
Cuzco Warbler | Reinita ventridorada | Pula-pula-de-cuzco
De cuzcozanger is een olijfgroene en gele zanger van het voetheuvelbos aan de oostflank van de Andes in het zuidoosten van Peru, met een klein verspreidingsgebied. Samen met de chocózanger van de westflank in Colombia en Ecuador werd hij vroeger als één soort beschouwd.
Geluid
De zang is een korte, stijgende reeks heldere tonen die in een versnellende triller eindigt. De roep is een droog tsjip.
Opname: Rolf A. de By — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, slank, met een vrij lange staart. De bovendelen zijn olijfgroen. De kruin heeft een gele tot oranjegele middenstreep tussen twee smalle zwartachtige banden. Een gele wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. De onderdelen zijn helder geel, met olijfkleurige flanken. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met vagere kopstrepen.
Verwarringssoorten
De dubbelbandzanger Myiothlypis bivittata is groter, met bredere zwarte kruinbanden, en leeft meestal hoger op de helling. De bleekpootzanger Myiothlypis signata mist de zwarte kruinbanden en heeft een gele teugelstreep en lichte poten; ze leeft hoger. De yungaszanger Basileuterus punctipectus heeft bleke en zwarte kopstrepen, een donkere oorvlek en doffer gele onderdelen.
Leefgebied
Ondergroei van vochtig voetheuvelbos en lager bergbos, ook bamboe, beekdalen en bosranden, ongeveer tussen 500 en 1500 m. Zoekt in paren, vaak met gemengde groepen, insecten laag in de begroeiing. Het nest is, zoals bij verwante soorten, vermoedelijk een overkoepeld nest op of vlak bij de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: oostflank van de Andes in het zuidoosten, in Cuzco en Puno. Bolivia: niet met zekerheid vastgesteld; voorkomen in de aangrenzende Yungas van La Paz is mogelijk. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het zuidoosten van Peru langs de lagere delen van de weg van Cuzco naar het Manu-gebied naar paren in de ondergroei van voetheuvelbos, vaak in gemengde groepen langs de bosrand.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar ligt voor een groot deel in en rond beschermde gebieden zoals het Nationaal Park Manu; daarbuiten verdwijnt bos door landbouw en wegenaanleg.
Wetenschappelijke naam
Myiothlypis chrysogaster | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als Setophaga chrysogaster; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiothlypis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam combineert Grieks khrusos, 'goud', en gastēr, 'buik'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chanchamayo-vallei, Junín, Peru.