Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Chocózanger

Chocózanger | Myiothlypis chlorophrys

Choco Warbler | Reinita del Chocó | Pula-pula-do-chocó

De chocózanger is een olijfgroene en gele zanger van de ondergroei van het Chocó-regenwoud en de lagere bergbossen aan de westflank van de Andes in Colombia en Ecuador. Hij werd lang als ondersoort van de cuzcozanger beschouwd, maar die leeft ver hiervandaan aan de oostflank van de Andes in Peru.

Chocózanger (Myiothlypis chlorophrys)
Foto: Kevin Metcalf — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

De zang is een korte, stijgende reeks heldere tonen en tjilpjes, die soms in een snellere triller eindigt. De roep is een droog tsjip.

Luister: ZangXC831263

Opname: rudy gelis — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13,5 cm, met een vrij korte staart. De bovendelen zijn olijfgroen. De kruin heeft een gele tot okergele middenstreep, aan weerszijden begrensd door een zwartachtige band. Een gele wenkbrauwstreep, het duidelijkst boven de teugel, en een donkere oogstreep. De onderdelen zijn geel, met een olijfkleurige zweem op de borstzijden en flanken. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met minder duidelijke kopstrepen.

Verwarrings­soorten

De zeemstuitzanger Myiothlypis fulvicauda heeft een zeemkleurige stuit en staartbasis, wipt met de staart en leeft op de grond langs beken. De driestreepzanger Basileuterus tristriatus heeft zwarte en bleke kopstrepen met een zwarte oorvlek en doffer geelachtig olijfkleurige onderdelen, en leeft meestal hoger. De goudkruinzanger Myiothlypis coronata heeft een grijze kop met een roodbruine kruinstreep en leeft veel hoger.

Leefgebied

Ondergroei van vochtig laagland- en heuvelbos en lager bergregenwoud, ook hoog secundair bos en bosranden, van het laagland tot ongeveer 1500 m, vooral in de heuvels. Zoekt in paren, vaak met gemengde groepen in de ondergroei, insecten op takken en bladeren laag boven de grond. Het nest is, zoals bij verwante soorten, een overkoepeld nest op of vlak bij de grond.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: Pacifisch laagland en westflank van de Westelijke Andes, vooral van Valle del Cauca zuidwaarts tot Nariño. Ecuador: het noordwesten, in het laagland en de heuvels aan de voet van de westflank van de Andes. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied voor zover bekend niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de heuvels van Noordwest-Ecuador en Zuidwest-Colombia langs bospaden en wegen door vochtig bos naar paren die laag in de ondergroei met gemengde groepen meetrekken. De zang is vaak het eerste teken.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is beperkt tot de Chocó, waar ontbossing voor landbouw, houtkap en oliepalm het leefgebied verkleint; in aaneengesloten bos is de soort plaatselijk vrij algemeen.

Wetenschappelijke naam

Myiothlypis chlorophrys | (Berlepsch, 1907)

Berlepsch beschreef de soort in 1907 als Basileuterus bivittatus chlorophrys; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiothlypis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam combineert Grieks khlōros, 'groen', en ophrus, 'wenkbrauw'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit boven Santo Domingo de los Colorados, Ecuador.