Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Witteugelzanger
Witteugelzanger | Myiothlypis conspicillata
White-lored Warbler | Reinita embridada | Pula-pula-de-loro-branco
De witteugelzanger komt alleen voor in de Sierra Nevada de Santa Marta in het noorden van Colombia, als een van de vogelsoorten die tot dit geïsoleerde kustgebergte beperkt zijn. De wetenschappelijke naam conspicillata, 'met bril', verwijst naar de witte teugel en oogring.
Geluid
De zang is een snelle, stijgende reeks heldere, tjilpende tonen. De roep is een droog tsjip.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een vrij lange staart. De kop is grijs, met een witte teugelvlek en een witte oogring. De bovendelen zijn olijfgroen. De onderdelen zijn helder geel, met een olijfkleurige zweem op de flanken. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer en bruiniger, met minder wit rond het oog.
Verwarringssoorten
De santamartazanger Myiothlypis basilica heeft een zwarte kop met witte kruin- en wenkbrauwstrepen en een witte keel, en leeft hoger. De goudhaanzanger Basileuterus culicivorus is kleiner, met een gele tot oranje kruinstreep tussen zwarte banden en zonder witte oogring.
Leefgebied
Ondergroei en lagere etage van vochtig bergbos, ouder secundair bos, bosranden en schaduwkoffie, ongeveer tussen 750 en 2200 m. Zoekt in paren, vaak met gemengde groepen, insecten in de lagere begroeiing. Het nest is, zoals bij verwante soorten, vermoedelijk een overkoepeld nest op of vlak bij de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: uitsluitend in de Sierra Nevada de Santa Marta, op de flanken in Magdalena, La Guajira en Cesar. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het gebied rond Minca en langs de weg naar de San Lorenzo-kam in de ondergroei van bosranden en schaduwkoffie, waar paren vaak met gemengde groepen meetrekken.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het verspreidingsgebied is klein en beperkt tot één gebergte, waar een groot deel van het bos is verdwenen voor landbouw en koffieteelt; in de resterende bossen en de schaduwkoffie is de soort nog plaatselijk vrij algemeen.
Wetenschappelijke naam
Myiothlypis conspicillata | (Salvin & Godman, 1880)
Salvin & Godman beschreef de soort in 1880 als Basileuterus conspicillatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiothlypis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam komt van Latijn conspicillatus, 'gebrild', van conspicillum, 'uitkijkpost', naar de witte teugel en oogring. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San José, Sierra Nevada de Santa Marta, Colombia.