Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Feeënzanger
Feeënzanger | Myiothlypis fraseri
Grey-and-gold Warbler | Reinita grisidorada | Pula-pula-cinza-e-dourado
De feeënzanger is een blauwgrijze en gele zanger van de droge en halfvochtige bossen van de Tumbes-regio in het westen van Ecuador en het noordwesten van Peru. Hij foerageert dicht bij de grond en is een vaste deelnemer aan gemengde groepen in de ondergroei.
Geluid
De zang is een snelle, stijgende reeks heldere tonen die naar het eind luider wordt. De roep is een droog tsjek.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een vrij lange staart. De bovendelen zijn blauwgrijs, de rug soms met een olijfkleurige zweem. De kruin heeft een gele tot okerbruine middenstreep tussen zwarte banden; de kleur van de kruinstreep verschilt per ondersoort. De zijkop is grijs, met een donkere teugel. De onderdelen zijn helder geel, met grijzige flanken. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een vagere kopkleuring.
Verwarringssoorten
De driebandzanger Basileuterus trifasciatus heeft een olijfgroene rug, een grijze kop met drie zwarte strepen en bleker gele onderdelen, en leeft meestal hoger in vochtig bergbos. De goudkruinzanger Myiothlypis coronata heeft een olijfgroene rug en een roodbruine kruinstreep, en leeft veel hoger.
Leefgebied
Ondergroei van droog en halfvochtig loofbos, vochtiger bos in ravijnen, secundair bos en struikgewas, van het laagland tot ongeveer 1800 m. Zoekt in paren, vaak met gemengde groepen, insecten op en vlak boven de grond. Het nest is, zoals bij verwante soorten, een overkoepeld nest op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ecuador: het westen en zuidwesten, van Manabí zuidwaarts tot El Oro en Loja. Peru: het noordwesten, in Tumbes, Piura en Lambayeque, plaatselijk tot in Cajamarca. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in Tumbes-bos zoals het Bosque Protector Cerro Blanco bij Guayaquil en de reservaten in Loja naar paren in de ondergroei, vaak in gemengde groepen samen met andere kleine insecteneters.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een beperkte verspreiding in de Tumbes-regio, waar veel droogbos is verdwenen door landbouw, begrazing en houtkap; ze verdraagt secundair bos en is in resterend bos vrij algemeen.
Wetenschappelijke naam
Myiothlypis fraseri | (Sclater, 1884)
Sclater beschreef de soort in 1884 als Basileuterus fraseri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiothlypis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam eert Louis Fraser (1810–1866), Engels zoöloog en verzamelaar, die het eerste exemplaar in Ecuador verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pallatanga, Chimborazo, Ecuador.