Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Grijskopvliegenpikker
Grijskopvliegenpikker | Tyranniscus cinereiceps
Ashy-headed Tyrannulet | Tiranolete cabecicenizo | Piolhinho-de-cabeça-cinérea
De grijskopvliegenpikker is een kleine tiran van het bladerdak van vochtig bergbos in de Andes van Colombia tot Peru. De asgrijze kop met een zwarte vlek op de oorstreek is het belangrijkste kenmerk. Hij zoekt voedsel hoog in de bomen, meestal in gemengde groepen.
Geluid
Een hoog, scherp tsip en korte reeksen dunne, snelle tonen.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
10,5 cm, met een korte, zwarte snavel. De kop is asgrijs, met een witachtige teugel en een zwarte, halvemaanvormige vlek op de oorstreek. Bovendelen olijfgroen. De vleugels zijn donker, met twee gele vleugelstrepen. De onderdelen zijn geel, de borst met olijfkleurige strepen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De zwartkapvliegenpikker Tyranniscus nigrocapillus leeft hoger en heeft een zwarte kap zonder oorvlek. De loodkruinvliegenpikker Phyllomyias plumbeiceps heeft ook een donkere oorvlek, maar een witte wenkbrauw, een olijfgroener gezicht en een ongestreepte borst. De goudmaskervliegenpikker Zimmerius chrysops heeft een geel gezicht en geen echte vleugelstrepen.
Leefgebied
Het bladerdak en de randen van vochtig bergbos en nevelwoud, ruwweg tussen 1500 en 2500 m. Zoekt kleine insecten en bessen hoog in de bomen, meestal in gemengde groepen met tangares. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: plaatselijk langs de Andesketens. Ecuador: vooral op de oostflank van de Andes. Peru: langs de oostflank van de Andes zuidwaarts tot in het zuiden van het land. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied nauwelijks of niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen in het bladerdak langs wegen door bergbos op de oostflank, en kijk naar de grijze kop met de zwarte oorvlek.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is plaatselijk schaars en is afhankelijk van vochtig bergbos.
Wetenschappelijke naam
Tyranniscus cinereiceps | (Sclater, 1860)
Sclater beschreef de soort in 1860 als Tyrannulus cinereiceps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tyranniscus werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam is een verkleinvorm van Oudgrieks tyrannos, 'tiran', dus 'tirannetje'. De soortnaam komt van Latijn cinereus, 'asgrijs', en -ceps, 'kop': 'met grijze kop'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pallatanga, Chimborazo, Ecuador.