Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Vaalstuitvliegenpikker
Vaalstuitvliegenpikker | Tyranniscus uropygialis
Tawny-rumped Tyrannulet | Tiranolete lomileonado | Piolhinho-de-uropígio-fulvo
De vaalstuitvliegenpikker is een kleine tiran van halfopen bergbos, struweel en bosranden in de Andes. Hij is te herkennen aan de okerbruine stuit, die opvalt als de vogel wegvliegt. Hij leeft vaker dan verwante soorten in droger en meer open terrein.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Korte, hoge roepjes en een snelle reeks piepende tonen.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
11 cm, met een korte, zwarte snavel. De kruin is donker bruingrijs, met een witte wenkbrauw en een grijze wang. Rug olijfbruin, stuit en bovenstaartdekveren okerbruin. De vleugels zijn donker, met twee okerkleurige tot witachtige vleugelstrepen. De keel is witachtig, de borst grijs en de buik lichtgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De witkeeltachuri Mecocerculus leucophrys is groter en langstaartiger, met een witte keel en een bruine rug, maar zonder okerbruine stuit. De zwartkapvliegenpikker Tyranniscus nigrocapillus heeft een zwarte kap en gele onderdelen. De witbandtachuri Mecocerculus stictopterus heeft een grijze kruin, witte vleugelstrepen en geen okerbruine stuit.
Leefgebied
Bosranden, halfopen bergbos, struweel en groepjes bomen, ook in droge Andesdalen, ruwweg tussen 1800 en 3300 m. Zoekt kleine insecten tussen de bladeren van struiken en lage bomen, alleen, in paren of in gemengde groepen. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: plaatselijk in de Andes. Ecuador: op beide flanken en in de Andesdalen. Peru: langs de Andes. Bolivia: langs de oostflank van de Andes zuidwaarts. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied hooguit plaatselijk in aangrenzende delen van Venezuela en Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struweel en bosranden in de Andes, bijvoorbeeld in hagen en groepjes bomen bij akkers, en let op de okerbruine stuit als de vogel wegvliegt.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort leeft ook in sterk door de mens veranderd terrein met struweel.
Wetenschappelijke naam
Tyranniscus uropygialis | (Lawrence, 1869)
Lawrence beschreef de soort in 1869 als Mecocerculus uropygialis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tyranniscus werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam is een verkleinvorm van Oudgrieks tyrannos, 'tiran', dus 'tirannetje'. De soortnaam komt van uropygium, 'stuit' (via Latijn uit het Grieks), naar de opvallend gekleurde stuit. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Corazón, Pichincha, Ecuador.