Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Grijskruinbreedbektiran
Grijskruinbreedbektiran | Tolmomyias poliocephalus
Grey-crowned Flatbill | Picoplano cabecigrís | Bico-chato-de-cabeça-cinza
De grijskruinbreedbektiran is de kleinste breedbektiran van het gidsgebied, een vogel van het kronendak en de bosranden van het Amazonelaagland. Hij heeft een korte, brede snavel en een duidelijk grijze kruin. Zijn ijle, stijgende fluittonen klinken vaak uit hoge bomen.
Geluid
Een reeks van drie tot vijf ijle, stijgende fluittonen, tuwiet? tuwiet? tuwiet?, die als vragend klinken; ook een dun tsip.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een relatief korte, brede snavel met een lichte ondersnavel. Kruin en nek grijs, de rest van de bovendelen olijfgroen. Teugel en oogring lichtgrijs; de iris is meestal licht, grijs tot witachtig. Vleugels donker, met twee smalle gele vleugelstrepen en gele randen aan de slagpennen. Keel lichtgrijs, borst olijfgeel, buik geel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De groenkapbreedbektiran Tolmomyias sulphurescens is groter, met een langere snavel en een minder scherp afgetekende grijze kruin, en leeft meer in bosranden en droger bos. De spiegelbreedbektiran Tolmomyias assimilis is groter, met een donkere iris en een lichte vlek aan de handpennen. De geelbuikbreedbektiran Tolmomyias flaviventris heeft geen grijze kruin en is geler van onder.
Leefgebied
Kronendak en hogere etage van vochtig laaglandbos op terra firme, ook várzea, bosranden, open plekken met hoge bomen en oud secundair bos, tot ruwweg 1000 m. Zoekt met korte uitvallen insecten van bladeren, vaak met gemengde groepen. Het nest is een hangende buidel met een ingangsbuis aan de onderkant.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het laagland ten oosten van de Andes. Ecuador: in het oostelijke laagland. Peru: in het hele Amazonelaagland. Bolivia: in het noorden en midden van het laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, het Braziliaanse Amazonegebied en het Atlantisch Woud.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in het Amazonelaagland naar de stijgende, vragende fluittonen in de boomkronen en zoek dan naar een kleine, groene tiran met een grijze kruin; bosranden en open plekken met hoge bomen geven het beste zicht.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is verbreid en verdraagt ook bosranden en oud secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Tolmomyias poliocephalus | (Taczanowski, 1884)
Taczanowski beschreef de soort in 1884 als Rhynchocyclus poliocephalus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tolmomyias werd in 1927 ingevoerd door Hellmayr. De geslachtsnaam combineert Grieks tolma, 'moed, durf', met Nieuwlatijn myias, 'vliegenvanger'. De soortnaam komt van Grieks polios, 'grijs', en kephalē, 'kop', naar de grijze kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Nauta, Loreto, Peru.