Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Grijze boszangervink
Grijze boszangervink | Certhidea fusca
Grey Warbler-Finch | Pinzón reinita gris | Tentilhão-cantor-cinzento
De grijze boszangervink is de zuster van de olijfboszangervink en vervangt die op de buitenste, meest lage en droge eilanden van de Galápagos. Met zijn dunne, spitse snavel en zijn beweeglijke manier van foerageren lijkt hij op een zanger. De twee soorten verschillen in kleur, verspreiding, leefgebied en zang.
Geluid
De zang is een snelle, hoge reeks heldere tonen, vaak met een triller, en verschilt van die van de olijfboszangervink. De roep is een dun, hoog tsip.
Opname: Eric DeFonso — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
10 cm, slank, met een dunne, spitse, rechte snavel. Bovendelen grijsbruin tot grijsachtig olijf, onderdelen licht vuilgrijs tot lichtgeelbruin. Sommige vogels hebben een oranjebruine tint op keel of borst. Geen streping. Beweegt voortdurend en trilt vaak met de vleugels. Tussen de eilanden bestaan kleine verschillen in kleur en snavelvorm. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De olijfboszangervink Certhidea olivacea is groener en leeft op de centrale, hogere eilanden; de eilanden sluiten elkaar uit. Vrouwtjes en jonge vogels van de mangrovezanger Setophaga petechia zijn geler, met gele vlekken in de staart. De kleine grondvink Geospiza fuliginosa en de spitssnavelgrondvink Geospiza difficilis hebben een dikkere, kegelvormige snavel.
Leefgebied
Vooral de droge laaglandzone met struikgewas, palo santo en cactussen, op de lage eilanden ook kustbegroeiing; op eilanden met hooglanden, zoals San Cristóbal, ook de vochtige zone. Zoekt actief in het gebladerte, op takken en tussen bloemen naar kleine insecten en spinnen en neemt ook wat nectar. Het nest is een bolvormig bouwsel met een ingang aan de zijkant, in een struik of boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor de Galápagos, op de buitenste eilanden, waaronder Española, Floreana, San Cristóbal en Genovesa, en daarnaast onder meer Santa Fe, Marchena, Pinta en de noordelijke eilanden Wolf en Darwin. Komt niet voor op het vasteland van Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia.
- Jaarrond
Hoe en wanneer kijken
Op Española, bijvoorbeeld bij Punta Suárez, en op Genovesa, in het lage struikgewas langs de paden; let op kleine grijze vogels die met trillende vleugels door de takken gaan.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Op sommige eilanden, zoals Floreana en San Cristóbal, is de soort schaars geworden; bedreigingen zijn verandering van leefgebied door invasieve planten en grazers, ingevoerde roofdieren en de parasitaire vlieg Philornis downsi, waarvan de larven nestjongen aantasten.
Wetenschappelijke naam
Certhidea fusca | Sclater & Salvin, 1870
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1870 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Certhidea werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam is een verkleinvorm van Certhia, het geslacht van de boomkruipers: een vogel die op een boomkruiper lijkt. De soortnaam is Latijn fuscus, 'donker' of 'grauw', naar het grijsbruine verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Pinta, Galápagos.