Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Papegaaitangare
Papegaaitangare | Chlorornis riefferii
Grass-green Tanager | Clorornis patirrojo | Sanhaço-verde-capim
De papegaaitangare is een grasgroene tangare van het Andesnevelwoud met een kastanjebruin gezicht en een rode snavel en poten, waardoor ze aan een kleine papegaai doet denken. Ze beweegt zich traag door het bladerdak, meestal in paren of als vaste deelnemer aan gemengde groepen.
Geluid
Roept nasale, wat hese tonen zoals enk, vaak herhaald, en een droog gekwetter.
Opname: Jaime Suárez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20 cm, met een stevige, rode snavel en rode poten. Het verenkleed is effen helder grasgroen. Het gezicht rond snavel en oog is kastanjebruin; ook de onderstaartdekveren zijn kastanjebruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een donkerder snavel.
Verwarringssoorten
De groen-zwarte cotinga Pipreola riefferii is ook groen met een rode snavel en rode poten, maar gedrongener en zonder kastanjebruin gezicht; het mannetje heeft een zwarte kop, het vrouwtje geel gestreepte onderdelen. Groene parkieten in hetzelfde bos hebben een lange, puntige staart en een kromme snavel.
Leefgebied
Vochtig nevelwoud en hoger bergbos, ook bosranden, van ongeveer 2000 tot 3300 m, plaatselijk hoger. Eet vruchten, bessen en insecten, halfhoog tot in het bladerdak. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador aan beide flanken van de Andes. In Peru aan de oostflank van de Andes over de hele lengte van het land. In Bolivia aan de oostflank in La Paz en Cochabamba. Niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in gemengde groepen in nevelwoud op een groene vogel met een rode snavel die zich traag door het blad beweegt, bijvoorbeeld rond Yanacocha in Ecuador of langs de weg naar Manu in Cusco.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bos; gevoelig voor ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Chlorornis riefferii | (Boissonneau, 1840)
Boissonneau beschreef de soort in 1840 als Tanagra Riefferii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chlorornis werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks khlōros, 'groen', en ornis, 'vogel'. De soortnaam eert Gabriel Rieffer, een verzamelaar van vogels in Colombia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.